Шӯриши савдои маро аз қайди тан озода кард

شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد

Аз сари хами хиштро овораи ҷӯш бода кард

از سر خم خشت را آواره جوش باده کرد

Кам нашуд чун ғунчаи гули барги айш аз хона аш

کم نشد چون غنچه گل برگ عیش از خانه اش

Ҳар ки аз гулшани қаноат бо дил накушода кард

هر که از گلشن قناعت با دل نگشاده کرد

Хоксории сояро бошад ҳисори офият

خاکساری سایه را باشد حصار عافیت

Чархи натавонади ситам бар мардум афтода кард

چرخ نتواند ستم بر مردم افتاده کرد

Бар лабаш аз меҳри тобони меҳр хомӯшӣ заданд

بر لبش از مهر تابان مهر خاموشی زدند

Субҳ аз нақши кавокиб то варақро сода кард

صبح از نقش کواکب تا ورق را ساده کرد

Домани афтодагӣ аз кафи мада кин кимиё

دامن افتادگی از کف مده کاین کیمیا

Аз барои сарбаландони хокро саҷҷода кард

از برای سربلندان خاک را سجاده کرد

Пушт бар девор додам то назар кардам ки баҳр

پشت بر دیوار دادم تا نظر کردم که بحر

Аз садафи гаҳвора дар ятем омода кард

از صدف گهواره در یتیم آماده کرد

намешавад соиб ба андаки ҷунбишии по дар рикоб

می شود صائب به اندک جنبشی پا در رکاب

Ҳар ки чун нахли хазони барги сафар омода кард

هر که چون نخل خزان برگ سفر آماده کرد