Кӯҳро чун абр , ҳукм ӯ ба рафтор оварад

کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آورد

Регро чун сбҳаҳ , зикр ӯ ба гуфтор оварад

ریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد

Ҷунбиши мо нотавононаст аз иқболи ишқ

جنبش ما ناتوانان است از اقبال عشق

Зарраро хуршеди тобон бар сар кор оварад

ذره را خورشید تابان بر سر کار آورد

Парда пӯшӣ мекунад дарёии ҷӯшонро ба каф

پرده پوشی می کند دریای جوشان را به کف

Он ки мехоҳад марои дарбанд дастор оварад

آن که می خواهد مرا دربند دستار آورد

Аз дил беҳосилам ҳар ҷо ҳадисӣ бугзарад

از دل بی حاصلم هر جا حدیثی بگذرد

Беди маҷнӯни сар ба пеш андохтан бор оварад

بید مجنون سر به پیش انداختن بار آورد

Шуд збикории сияҳи олам ба чашми ман , куҷост

شد زبیکاری سیه عالم به چشم من، کجاست

Чашми пуркорӣ ки моро бар сар кор оварад

چشم پرکاری که ما را بر سر کار آورد

Меҳри ъолмтоб дар ҳар ҷои дучор ӯ шавад

مهر عالمتاب در هر جا دچار او شود

Бо камоли шӯхи чашмии рӯ ба девор оварад

با کمال شوخ چشمی رو به دیوار آورد

Ҳар ниҳолиро ки обаш аз гдочшмон буд

هر نهالی را که آبش از گداچشمان بود

Шохсораши барги сабзи соилон бор оварад

شاخسارش برگ سبز سایلان بار آورد

наметавонад бо ту дар перии ҳам оғӯшам кунад

می تواند با تو در پیری هم آغوشم کند

Он ки чандини гули бурун аз парда хор оварад

آن که چندین گل برون از پرده خار آورد

Чун яди Байзои фурӯғаши нур май сӯзад ба чашм

چون ید بیضا فروغش نور می سوزد به چشم

Дар назар чун гавҳари моро харидор оварад

در نظر چون گوهر ما را خریدار آورد

Дафтари гулро диҳад булбул ба бод аз оҳи сард

دفتر گل را دهد بلبل به باد از آه سرد

Фардӣ аз девон агар соиб ба гулзор оварад

فردی از دیوان اگر صائب به گلزار آورد