Мустамеъи соҳиби суханро бар сар кор оварад

مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد

Ғунчаи хомӯши булбулро ба гуфтор оварад

غنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد

Аз ҳиҷоби ҳасани шарми олӯдаи Лайлӣ ҳануз

از حجاب حسن شرم آلوده لیلی هنوز

Беди маҷнӯни сар ба зер андохтан бор оварад

بید مجنون سر به زیر انداختن بار آورد

Ишқи дилро аз таманно пок натавонист кард

عشق دل را از تمنا پاک نتوانست کرد

Ин кабоби хоми оташро ба зинҳор оварад

این کباب خام آتش را به زنهار آورد

Лиззат дидор мебахшад ниқоб рӯй ёр

لذت دیدار می بخشد نقاب روی یار

Пушти ин ойӣнаи тӯтиро ба гуфтор оварад

پشت این آیینه طوطی را به گفتار آورد

Чун нишинад , фитнаи охири замон сокин шавад

چون نشیند، فتنه آخر زمان ساکن شود

Чун зҷои хезад , қиёматро ба рафтор оварад

چون زجا خیزد، قیامت را به رفتار آورد

Барнагардад дар қиёмати ҷони муштоқон ба ҷисм

برنگردد در قیامت جان مشتاقان به جسم

Кист ин сайлобро дигар ба кҳсор оварад ?

کیست این سیلاب را دیگر به کهسار آورد؟

Дида бе шарми файз аз рӯй некӯ май барад

دیده بی شرم فیض از روی نیکو می برد

Тифли ҷайбу домани пургул зглзор оварад

طفل جیب و دامن پرگل زگلزار آورد

Донае каз рӯй огоҳии ниФшонӣ ба хок

دانه ای کز روی آگاهی نیفشانی به خاک

Хӯшаи ашки надомати оқибат бор оварад

خوشه اشک ندامت عاقبت بار آورد

Худ магар аз рӯй лутфи ойӣнаи дор худ шавад

خود مگر از روی لطف آیینه دار خود شود

Варна мумкин нест Мӯсои тоб дидор оварад

ورنه ممکن نیست موسی تاب دیدار آورد

Снгборон кард моликро Зулайхо аз гуҳар

سنگباران کرد مالک را زلیخا از گهر

Ин сазои он ки Юсуфро ба бозор оварад !

این سزای آن که یوسف را به بازار آورد!

Май шуморади хори пероҳани раги ҷонро таниш

می شمارد خار پیراهن رگ جان را تنش

Чун миёни нозук ӯ тоб зуннор оварад ?

چون میان نازک او تاب زنار آورد؟

Аз даҳони мор соиб мерибоед муҳра ро

از دهان مار صائب می رباید مهره را

Ҳар ки дили берун аз он зулфи сияҳ кор оварад

هر که دل بیرون از آن زلف سیه کار آورد