Айби ҷӯи чандон ки айб аз мо ба дар ме оварад

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آورد

Ғайрати мо зӯр бар касб ҳунар ме оварад

غیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

Гар гуҳар дар оташ уфтад , ба ки аз қимат фитад

گر گهر در آتش افتد، به که از قیمت فتد

Юсуфи мо дар чаҳ канъон ба сар ме оварад

یوسف ما در چه کنعان به سر می‌آورد

Дасти кӯтаҳи дор аз тӯли амл кин шохсор

دست کوته دار از طول امل کاین شاخسار

Чун ба бор ояд пушаймонӣ самар ме оварад

چون به بار آید پشیمانی ثمر می‌آورد

Ҳаркиро чун риштаи даври чархи печ ва тоб дод

هرکه را چون رشته دور چرخ پیچ و تاب داد

Сари зи ҷайби гавҳари сероб барме оварад

سر ز جیب گوهر سیراب برمی‌آورد

Нахли мумин , миваи хуршед бор овараду рехт

نخل مومین، میوه خورشید بار آورد و ریخت

Дар чаҳ мавсими нахли мо ёрб самар меоварад ?

در چه موسم نخل ما یارب ثمر می‌آورد؟

Оби теғ ӯ аҷаб дорам насиб ман шавад

آب تیغ او عجب دارم نصیب من شود

Толеъӣ дорам ки аз дарё хабар ме оварад

طالعی دارم که از دریا خبر می‌آورد

Бахти мо ҳозрҷўобӣ аз мизоҷи кӯҳи барад

بخت ما حاضرجوابی از مزاج کوه برد

Кӣ ҷавоби номаи мо нома бар меоварад ?

کی جواب نامهٔ ما نامه‌بر می‌آورد؟

Ҳасан дар ҳарҷо ки бошад чашми захмӣ лозим аст

حُسن در هرجا که باشد چشم‌زخمی لازم است

Сӯзан аз ҷайби масеҳои сар ба дар ме оварад

سوزن از جیب مسیحا سر به در می‌آورد

Соиб аз талхии мазоқи айби ҷӯ рад ме кунад

صائب از تلخی مذاق عیب‌جو رد می‌کند

Абри могар об аз ҷӯй гуҳар ме оварад

ابر ما گر آب از جوی گهر می‌آورد