Май бурун зон чеҳраи шодоб гул ме оварад

می برون زان چهره شاداب گل می آورد

Аз замини поки беруни об гул ме оварад

از زمین پاک بیرون آب گل می آورد

Чун каттони тоб висолам нест , варна бе талаб

چون کتان تاب وصالم نیست، ورنه بی طلب

Баҳри ҷайбу доманами маҳтоб гул ме оварад

بهر جیب و دامنم مهتاب گل می آورد

Бодаро мавқуфи фасл гул макун каз хуррамӣ

باده را موقوف فصل گل مکن کز خرمی

Ҳар қадар бояд шароби ноб гул ме оварад

هر قدر باید شراب ناب گل می آورد

намешавад равшани чароғи хоксорони оқибат

می شود روشن چراغ خاکساران عاقبت

Бар мазори биксони маҳтоб гул ме оварад

بر مزار بیکسان مهتاب گل می آورد

Аз хиҷолати об чун шабнам шавад он содаи дил

از خجالت آب چون شبنم شود آن ساده دل

Каз чаман дар ҳалқаи аҳбоб гул ме оварад

کز چمن در حلقه احباب گل می آورد

Нест дарбори ман хунини ҷигари ҷузи лухти дил

نیست دربار من خونین جگر جز لخت دل

Дар канор аз киштем гирдоб гул ме оварад

در کنار از کشتیم گرداب گل می آورد

Ҳар ки афтодааст содиқ дар муҳаббати ҳамчуи субҳ

هر که افتاده است صادق در محبت همچو صبح

Дар канор аз меҳри ъолмтоб гул ме оварад

در کنار از مهر عالمتاب گل می آورد

Нест мумкини гули нчинди ошиқ аз битоқтӣ

نیست ممکن گل نچیند عاشق از بیطاقتی

Ришта дар оғӯши печу тоб гул ме оварад

رشته در آغوش پیچ و تاب گل می آورد

Ашку оҳи мост беҳосил , вагарна аз чаман

اشک و آه ماست بی حاصل، وگرنه از چمن

Боди буии гули буруну об гул ме оварад

باد بوی گل برون و آب گل می آورد

Зоҳидиро кони биҳиштӣ рӯй бошад дар назар

زاهدی را کان بهشتی روی باشد در نظر

Дар зимистони соиб аз миҳроб гул ме оварад

در زمستان صائب از محراب گل می آورد