Аз сари ман мағзро савдо бурун ме оварад

از سر من مغز را سودا برون می آورد

Зӯри ин май пунба аз мино бурун ме оварад

زور این می پنبه از مینا برون می آورد

Хурда аз сангин дилон натавон ба ҳамворӣ гирифт

خرده از سنگین دلان نتوان به همواری گرفت

Ин шарарро оҳан аз хоро бурун ме оварад

این شرر را آهن از خارا برون می آورد

Кӯчаи занҷири бен бастаст дар зоҳир , вале

کوچه زنجیر بن بست است در ظاهر، ولی

Ҳар ки рафт онҷои сар аз саҳро бурун ме оварад

هر که رفت آنجا سر از صحرا برون می آورد

Бар сбкборон буд мавҷи хатари боди мурод

بر سبکباران بود موج خطر باد مراد

Кафи гилӣми хеш аз дарё бурун ме оварад

کف گلیم خویش از دریا برون می آورد

Аз тамошои дида ҳар кас ки бар ибрат буд

از تماشا دیده هر کس که بر عبرت بود

Аз ҳубоби пучи гавҳарҳо бурун ме оварад

از حباب پوچ گوهرها برون می آورد

Сари براردи ҳамчуи сӯзан аз гиребони Масеҳ

سر برآرد همچو سوزن از گریبان مسیح

Раҳравонро ҳар ки хор аз по бурун ме оварад

رهروان را هر که خار از پا برون می آورد

Аз қазо натавон ба дасту пой кӯшиш шуд халос

از قضا نتوان به دست و پای کوشش شد خلاص

Моҳёнро кӣ пар аз дарё бурун меоварад ?

ماهیان را کی پر از دریا برون می آورد؟

Хӯни абри раҳмат аз лабҳои хушк ояд ба ҷӯш

خون ابر رحمت از لبهای خشک آید به جوش

Бодаро паймона аз мино бурун ме оварад

باده را پیمانه از مینا برون می آورد

Номаи шавқи маро ҳар кас гузорад дар бағал

نامه شوق مرا هر کس گذارد در بغل

Чун кабӯтари болу пар аз по бурун ме оварад

چون کبوتر بال و پر از پا برون می آورد

Нест соиб дар замини шӯри боронро асар

نیست صائب در زمین شور باران را اثر

Аз кудурат кӣ марои саҳбо бурун меоварад ?

از کدورت کی مرا صهبا برون می آورد؟