Хӯни моро чархи ъоҷзкш ба даст зӯр хӯрд

خون ما را چرخ عاجزکش به دست زور خورد

Мағзи моро гардиши сайёра ҳамчун мӯр хӯрд

مغز ما را گردش سیاره همچون مور خورد

Бениёз аз оби Хизрам , умри дарвешии дароз !

بی نیاز از آب خضرم، عمر درویشی دراز!

Коса дар юзаам чандини сар фағфур хӯрд

کاسه در یوزه ام چندین سر فغفور خورد

Айш дар зери фалак бо танги чашмон мушкил аст

عیش در زیر فلک با تنگ چشمان مشکل است

Шаҳд натавон дар миёни хона занбӯр хӯрд

شهد نتوان در میان خانه زنبور خورد

Орзӯ ҳар зарраи ҷисмамро ба саҳройӣ фиканд

آرزو هر ذره جسمم را به صحرایی فکند

Офати густохии Мӯсо ба кӯҳ тавр хӯрд

آفت گستاخی موسی به کوه طور خورد

Барқи отшдст биҷо медиҳад тсдиъи худ

برق آتشدست بیجا می دهد تصدیع خود

Хирмани моро зчшм танг хоҳад мӯр хӯрд

خرمن ما را زچشم تنگ خواهد مور خورد

Нохуни мутриб ҳиное шуд зарангин нағма аш

ناخن مطرب حنایی شد زرنگین نغمه اش

То ки дар мастии шароб аз коса тнбўр хӯрд ?

تا که در مستی شراب از کاسه طنبور خورد؟

То ба хӯни худ нғлтӣ лаб бабанд аз ҳарфи рост

تا به خون خود نغلطی لب ببند از حرف راست

Бар дарахт аз гуфтугӯии ҳақи сар Мансур хӯрд

بر درخت از گفتگوی حق سر منصور خورد

Бодаи ангуру оби Хизр аз як чашма анд

باده انگور و آب خضر از یک چشمه اند

Марди дил дар сина ҳар каси шароб гӯр хӯрд

مرد دل در سینه هر کس شراب گور خورد

Чун ақим аз зодан мардон набошанд ИМАот ?

چون عقیم از زادن مردان نباشند امهات؟

Осмони рӯзи нахуст аз субҳдам кофур хӯрд

آسمان روز نخست از صبحدم کافور خورد

Тўтё созад ғубор агарау Лоҳур ро

توتیا سازد غبار اگره و لاهور را

Чашми ман то хокмоли гирд брҳонпўр хӯрд !

چشم من تا خاکمال گرد برهانپور خورد!

Соиб аз кулуфти сарои ҳинди берун май рӯм

صائب از کلفت سرای هند بیرون می روم

То ба кӣ ҳасрати тавон бар бода ангур хӯрд ?

تا به کی حسرت توان بر باده انگور خورد؟