Шамъи моро оқибати ашк дамодам ме хӯрд

شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خورد

Ҳосили ин бӯстонро чашм шабнам ме хӯрд

حاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد

намехӯрам хӯн аз суфолу лаб ба дандон май газам

می خورم خون از سفال و لب به دندان می گزم

Вой бар он кас ки май аз соғар ҷам ме хӯрд

وای بر آن کس که می از ساغر جم می خورد

Бодаи лаълии ниҳон дар санг агар гардад равост

باده لعلی نهان در سنگ اگر گردد رواست

Дар чунин аҳдӣ ки одами хӯн одам ме хӯрд

در چنین عهدی که آدم خون آدم می خورد

Шуълаи хошокро по дар рикоб риҳлат аст

شعله خاشاک را پا در رکاب رحلت است

Гармии ҳангомаи хати зуд бар ҳам ме хӯрд

گرمی هنگامه خط زود بر هم می خورد

Лутфи ҳақ дар санги рӯзӣ май расонад бе дареғ

لطف حق در سنگ روزی می رساند بی دریغ

Баҳри рӯзии одамии чандин чаро ғам мехӯрд ?

بهر روزی آدمی چندین چرا غم می خورد؟

Файзи аҳли ҷӯад яксонаст дар мӯату ҳаёт

فیض اهل جود یکسان است در موت و حیات

Корвони рӯзии ҳамон аз хок ҳотам ме хӯрд

کاروان روزی همان از خاک حاتم می خورد

Пушт бар гул кард шабнам , дид то хуршед ро

پشت بر گل کرد شبنم، دید تا خورشید را

Суҳбати зуди ошноёни зуд бар ҳам ме хӯрд

صحبت زود آشنایان زود بر هم می خورد

Ғӯта дар хӯн шафақ зад моҳи нав то ризқ ёфт

غوطه در خون شفق زد ماه نو تا رزق یافت

Кист каз гардуни лаби ноне мусаллам мехӯрд ?

کیست کز گردون لب نانی مسلم می خورد؟

Мавҷ бе парвои зтъмири ҳубоб осӯда аст

موج بی پروا زتعمیر حباب آسوده است

Кӣ ғами дилҳои мо он зулф пурхам мехӯрд ?

کی غم دلهای ما آن زلف پرخم می خورد؟

Гар нагирад панҷаашро сайри чашмӣҳои ҳасан

گر نگیرد پنجه اش را سیر چشمیهای حسن

Теғ ӯ хӯни ду оламро ба як дам ме хӯрд

تیغ او خون دو عالم را به یک دم می خورد