Хӯни худ Юсуфи даруни чоҳ канъон ме хӯрд

خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورد

Ин сазои он ки рӯй даст ихвон ме хӯрд

این سزای آن که روی دست اخوان می خورد

Ман ки рӯзӣ аз дил худ мехӯрам дар оташам

من که روزی از دل خود می خورم در آتشم

Вой бар он кас ки неъматҳои алвон ме хӯрд

وای بر آن کس که نعمتهای الوان می خورد

Рӯ намесозад турши соҳиби тамаъ аз ҳарфи талх

رو نمی سازد ترش صاحب طمع از حرف تلخ

Саги зҳрси туъмаи сӯзани ҳамраҳ нон ме хӯрд

سگ زحرص طعمه سوزن همره نان می خورد

На ҳамин меҳмон хӯрд рӯзии зхўони мизбон

نه همین مهمان خورد روزی زخوان میزبان

Мизбони ҳам ризқи худ аз хон меҳмон ме хӯрд

میزبان هم رزق خود از خوان مهمان می خورد

Ташнаи лаби мурдани миёни оби ҳайвон ҳиммат аст

تشنه لب مردن میان آب حیوان همت است

Варна реги ин биёбони об ҳайвон ме хӯрд

ورنه ریگ این بیابان آب حیوان می خورد

Суда шуд аз хӯрдани нони сар ба сари дандони ман

سوده شد از خوردن نان سر به سر دندان من

Дили ҳамон аз содаи лўҳиҳои ғам нон ме хӯрд

دل همان از ساده لوحیها غم نان می خورد

Пеш азин мемонад дар хорои нишони пои ман

پیش ازین می ماند در خارا نشان پای من

Ин замон поем ба санг аз бод домон ме хӯрд

این زمان پایم به سنگ از باد دامان می خورد

Аз гулоби афшонӣ маҳшар намеояд ба ҳуш

از گلاب افشانی محشر نمی آید به هوش

Бар димоғ ҳар ки буии хат райҳон ме хӯрд

بر دماغ هر که بوی خط ریحان می خورد

Дар гулӯяш об мегардад гиреҳ ҳамчун садаф

در گلویش آب می گردد گره همچون صدف

Ҳар ки рӯй дасти ҷӯад аз абр Нитсаон ме хӯрд

هر که روی دست جود از ابر نیسان می خورد

То мабодо бор бошад бар тани симин ӯ

تا مبادا بار باشد بر تن سیمین او

Хӯни худро гул дар он чок гиребон ме хӯрд

خون خود را گل در آن چاک گریبان می خورد

Бо тиҳии мағзони ҳаводиси бештар ковуш кунад

با تهی مغزان حوادث بیشتر کاوش کند

Рӯй каф беш аз садафи силӣ зтўФон ме хӯрд

روی کف بیش از صدف سیلی زطوفان می خورد

Бедилон дар панҷаи хор ҳаводис оҷизанд

بیدلان در پنجه خار حوادث عاجزند

Панҷаи шерони куҷои захм Нитсаатон мехӯрд ?

پنجه شیران کجا زخم نیستان می خورد؟

Чанд соиби сар ба зону дар ғами зулфаши нуҳум ?

چند صائب سر به زانو در غم زلفش نهم؟

Оқибати мағзи марои фикр парешон ме хӯрд

عاقبت مغز مرا فکر پریشان می خورد