Сахт мехоҳам ки дар оғӯши танги орми ту ро

سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

Ҳар қадари афшурдае дилро , биФшорми ту ро

هر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را

Умрҳо шуд то каманди оҳро чин ме кунам

عمرها شد تا کمندِ آه را چین می‌کنم

Бар умеди он ки рӯзӣ дар каманди орми ту ро

بر امیدِ آن که روزی در کمند آرم تو را

Аз латофат гарчи мумкин нест дидан рӯй ту

از لطافت گر چه ممکن نیست دیدنِ روی تو

Рӯ ба ҳар ҷониб ки орм дар назар дорам ту ро

رو به هر جانب که آرم، در نظر دارم تو را

Дар сари мастигар аз зонуии ман болин кунӣ

در سرِ مستی گر از زانوی من بالین کنی

Бӯса дар лаъл шароб олуд нагузорам ту ро

بوسه در لعلِ شراب‌آلود نگذارم تو را

намешавад нилӯфарӣ аз барги гули андоми ту

می‌شود نیلوفری از برگِ گل، اندام تو

Ман ба ҷуръат дар бағал чун танги Афшорами туро ?

من به جرأت در بغل چون تنگ افشارم تو را؟

Аз нигоҳи хушк , манъи чашми ман инсоф нест

از نگاهِ خشک، منعِ چشمِ من انصاف نیست

Дасти гул чидан надорам , хори деворами ту ро

دستِ گل چیدن ندارم، خارِ دیوارم تو را

Ношунидан мешавад меҳри даҳонам бе сухан

ناشنیدن می‌شود مُهر دهانم بی‌سخن

Гар ғуборӣ ҳаст бар хотири зи гуфторами ту ро

گر غباری هست بر خاطر ز گفتارم تو را

Аз раҳоӣ ҳар замон будам асири олимӣ

از رهایی هر زمان بودم اسیرِ عالَمی

Фориғам аз ҳар ду олам то гирифторами ту ро

فارغم از هر دو عالم تا گرفتارم تو را

эй ки май пурсӣ чаҳ пеш омад ки пайдои нестӣ

ای که می‌پرسی چه پیش آمد که پیدا نیستی

Хештанро кардаам гум то талабкорами ту ро

خویشتن را کرده‌ام گم تا طلبکارم تو را

Аз ман эй ороми ҷон , аҳволи соибро мапурс

از من ای آرامِ جان! احوالِ صائب را مپرس

Хотири осӯдае дорӣ , чаҳ озорами туро ?

خاطرِ آسوده‌ای داری، چه آزارم تو را؟