Нест санг кам агар дар пилаи мизони туро

نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو را

Каъба ва бтхонаҳ бошад дар назари яксони туро

کعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو را

То набандӣ рахнаи чашму даҳону гӯш ро

تا نبندی رخنهٔ چشم و دهان و گوش را

Аз дарун дил наҷӯшад чашмаи ҳайвони туро

از درونِ دل نجوشد چشمهٔ حیوان تو را

ҲамРаҳон суст дар роҳи талаб санг раҳанд

همرهانِ سست در راهِ طلب سنگِ رهند

Дил махӯр , афтод дар перӣ агар дандони туро

دل مخور، افتاد در پیری اگر دندان تو را

Гарчи нагузорад камон аз хонаи худ пои бурун

گرچه نگذارد کمان از خانهٔ خود پا برون

Қомати хами сохт дар перии сабки ҷавлони туро

قامتِ خَم ساخت در پیری سبک جولان تو را

Гӯшмол охир шавад дасти навозиши соз ро

گوشمال آخر شود دستِ نوازش ساز را

Сари макашгар гӯшмолӣ медиҳад даврони туро

سر مکش گر گوشمالی می‌دهد دوران تو را

Нест бе ҷамъияти хотири таловатро самар

نیست بی جمعیتِ خاطر تلاوت را ثمر

намешавад сӣ пораи дил дар хондани қуръони туро

می‌شود سی پاره دل در خواندنِ قرآن تو را

Аз хиҷолат мешавад ҳар дам ба рангии чеҳраи ?ут

از خجالت می‌شود هر دم به رنگی چهره‌ات

Бас каз алвони гунаҳ , олӯда шуд домони туро

بس کز الوانِ گنه، آلوده شد دامان تو را

Субҳ зад аз хандаи рӯеи ғӯта дар хӯни шафақ

صبح زد از خنده‌رویی غوطه در خونِ شفق

То чаҳ гулҳо бушковад аз чеҳраи хандони туро

تا چه گلها بشکفد از چهرهٔ خندان تو را

Суда шуд аз хӯрдани нон гарчи дандонҳои ту

سوده شد از خوردنِ نان گرچه دندان‌های تو

Чашми кӯтаҳи байни пурди боз аз барои нони туро

چشمِ کوته‌بین پرد باز از برای نان تو را

Чун ба зери хок хоҳӣ хуфт , каз баси саркашӣ

چون به زیرِ خاک خواهی خفت، کز بس سرکشی

намефишонӣ гар нишинад гирд бар домони туро

می‌فشانی گر نشیند گَرد بر دامان تو را

Гар нашаве соиб аз ашки надомат рӯй хеш

گر نشویی صائب از اشکِ ندامت روی خویش

Ҷузи сияҳ рӯе набошад ҳосил аз девони туро

جز سیه‌رویی نباشد حاصل از دیوان تو را