Ғайрро дар базми хоси он сими тан май пурвирд
غیر را در بزم خاص آن سیم‌تن می‌پرورد
Юсуфи мо гургро дар перҳан май пурвирд
یوسف ما گرگ را در پیرهن می‌پرورد
Хӯн чу гардад машк ҳайҳот аст монад дар ватан
خون چو گردد مشک هیهات است ماند در وطن
Нофаро беҳудаи оҳӯии хутан май пурвирд
نافه را بیهوده آهوی ختن می‌پرورد
Он ҳарифи хори захмами ман ки саҳрои ҷунун
آن حریف خار زخمم من که صحرای جنون
Ҳркҷо хорӣаст баҳри пои ман май пурвирд
هرکجا خاری است بهر پای من می‌پرورد
Хӯшаро ҳаргиз намебошад ду сар , бугсали тамаъ
خوشه را هرگز نمی‌باشد دو سر، بگسل طمع
Май гудозади ҷони худро ҳаркии тан май пурвирд
می‌گدازد جان خود را هرکه تن می‌پرورد
Гули рухонро медиҳад таълими ошиқи парварӣ
گل‌رخان را می‌دهد تعلیم عاشق‌پروری
Гул ки булбулро дар оғӯши чаман май пурвирд
گل که بلبل را در آغوش چمن می‌پرورد
Бетаъаммул дам мазан , каз лаби гуҳар май риздш
بی‌تأمل دم مزن، کز لب گهر می‌ریزدش
Чун садафи ҳаркаси суханро дар даҳан май пурвирд
چون صدف هرکس سخن را در دهن می‌پرورد
Пардае бар рӯй кор аз ҷӯии шер афканда аст
پرده‌ای بر روی کار از جوی شیر افکنده است
Ишқ , ширинро ба хӯни кӯҳкан май пурвирд
عشق، شیرین را به خون کوهکن می‌پرورد
Ин ғазалро ҳарки гуяд соиб аз аҳли сухан
این غزل را هرکه گوید صائب از اهل سخن
« май гудозади ҷони ширину сухан май пурвирд »
«می‌گدازد جان شیرین و سخن می‌پرورد»