Хотири озурдаро сайр гулистон ме газад

خاطر آزرده را سیر گلستان می گزد

Шӯри булбул , хандаи гул , буи райҳон ме газад

شور بلبل، خنده گل، بوی ریحان می گزد

Мӯсо аз шарми сафои соиди симин ӯ

موسی از شرم صفای ساعد سیمین او

Ҳамчуи Тифлони остини худ ба дандон ме газад

همچو طفلان آستین خود به دندان می گزد

Ҳар киро афтод бар лабҳои мегаван ту чашм

هر که را افتاد بر لبهای میگون تو چشم

То шикарханди қиёмати лаб ба дандон ме газад

تا شکرخند قیامت لب به دندان می گزد

Осмонро дил насузад бар шикояти пешагон

آسمان را دل نسوزد بر شکایت پیشگان

Доя безораст аз тифлӣ ки пистон ме газад

دایه بیزارست از طفلی که پستان می گزد

( барқ мехоҳад ба ман таълим битобӣ диҳад

(برق می خواهد به من تعلیم بیتابی دهد

Шуълаи шавқи марои таҳрик домон мегазад )

شعله شوق مرا تحریک دامان می گزد)

То зкФ додааст соиби домани васли туро

تا زکف داده است صائب دامن وصل ترا

Гоҳи пушти даст ва гоҳе лаб ба дандон ме газад

گاه پشت دست و گاهی لب به دندان می گزد