Ман кӣм то ёр бепарво ба фарёдам расад ?

من کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟

Оҳи субҳу гиряи шабҳо ба фарёдам расад

آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد

Домани саҳрои набард аз чеҳраам гирди малол

دامن صحرا نبرد از چهره ام گرد ملال

Май рӯм чун сайл то дарё ба фарёдам расад

می روم چون سیل تا دریا به فریادم رسد

Аз саводи шаҳр хокстрншин шуд ахгарам

از سواد شهر خاکسترنشین شد اخگرم

Кӯи ҷунун то домани саҳро ба фарёдам расад

کو جنون تا دامن صحرا به فریادم رسد

Кӯҳ ғам шуд об аз фарёди ъолмсўзи ман

کوه غم شد آب از فریاد عالمسوز من

Кист дигар дар дили шабҳо ба фарёдам расад ?

کیست دیگر در دل شبها به فریادم رسد؟

Ҷӯши гулро гӯши ошиқи нағмаи ман монда кард

جوش گل را گوش عاشق نغمه من مانده کرد

Нолаи булбули куҷо танҳо ба фарёдам расад

ناله بلبل کجا تنها به فریادم رسد

Май рӯм аз хеши беруни поикўбон чун сапанд

می روم از خویش بیرون پایکوبان چون سپند

То куҷои он оташини симо ба фарёдам расад

تا کجا آن آتشین سیما به فریادم رسد

наме тавонам рӯз маҳшар шуд шафиъи олимӣ

می توانم روز محشر شد شفیع عالمی

Нолаи имрӯз агар фардо ба фарёдам расад

ناله امروز اگر فردا به فریادم رسد

Дар биёбоне ки аз гум карда роҳонаст Хизр

در بیابانی که از گم کرده راهان است خضر

Чашм он дорам ки нақши по ба фарёдам расад

چشم آن دارم که نقش پا به فریادم رسد

Тезтар шуд оташам аз нағмаи хушки рубоб

تیزتر شد آتشم از نغمه خشک رباب

Тани занам то қлқли мино ба фарёдам расад

تن زنم تا قلقل مینا به فریادم رسد

Шуълаи овоз , соиби барқи зангор дил аст

شعله آواز، صائب برق زنگار دل است

Мутрибии кӯ то дарин савдо ба фарёдам расад ?

مطربی کو تا درین سودا به فریادم رسد؟