Бештари дасти сбкборон ба манзил ме расад

بیشتر دست سبکباران به منزل می‌رسد

Каф ба андаки саъйӣ аз дарё ба соҳил ме расад

کف به اندک سعیی از دریا به ساحل می‌رسد

То назар бар ғайри дорӣ , даврӣ аз даргоҳи ҳақ

تا نظر بر غیر داری، دوری از درگاه حق

Пай чу гум шуд роҳрави ӣнҷо ба манзил ме расад

پی چو گم شد راهرو اینجا به منزل می‌رسد

Бепрўболӣаст дар роҳи тариқати болу пар

بی‌پروبالی است در راه طریقت بال و پر

Киштӣ бе бодбони ӣнҷо ба соҳил ме расад

کشتی بی‌بادبان اینجا به ساحل می‌رسد

Нест аз дунёи хабар аз хеши беруни рафта ро

نیست از دنیا خبر از خویش بیرون رفته را

Кӣ ба ин девонаи овоз слосл мерасад ?

کی به این دیوانه آواز سلاسل می‌رسد؟

Нолаи ман даври гирди маҳфил қурбасту бас

ناله من دور گرد محفل قرب است و بس

Варна овози ҷарас гоҳе ба маҳмил ме расад

ورنه آواز جرس گاهی به محمل می‌رسد

Шуд гуворои марги талх аз ногувориҳои даҳр

شد گوارا مرگ تلخ از ناگواری‌های دهر

Ҳақ прессатонро мадади доими з ботил ме расад

حق‌پرستان را مدد دایم ز باطل می‌رسد

Шухии Лайлӣ гузаштааст аз биёбони талаб

شوخی لیلی گذشته است از بیابان طلب

То ғубор ҳастӣ маҷнӯн ба маҳмил ме расад

تا غبار هستی مجنون به محمل می‌رسد

Ғифлати мо кор бар Иблис осон карда аст

غفلت ما کار بر ابلیس آسان کرده است

Сидбндонро мадад аз сайд ғофил ме расад

صیدبندان را مدد از صید غافل می‌رسد

Хӯни мурғони чаманро беғамӣ афсурда аст

خون مرغان چمن را بی‌غمی افسرده است

Нағмае гоҳе ба гӯш аз мурғ бсмл ме расад

نغمه‌ای گاهی به گوش از مرغ بسمل می‌رسد

Хӯни сайди лоғари мо қобил иқбол нест

خون صید لاغر ما قابل اقبال نیست

Хунбҳоиӣ ҳаст агар моро , ба қотил ме расад

خونبهایی هست اگر ما را، به قاتل می‌رسد

Гар чунин оранд бар зулфаши гирифторони ҳуҷум

گر چنین آرند بر زلفش گرفتاران هجوم

Риштае чун сбҳаҳ аз зулфаш ба сддл ме расад

رشته‌ای چون سبحه از زلفش به صددل می‌رسد

Гарчи моро толеъи базми шароб ёр нест

گرچه ما را طالع بزم شراب یار نیست

Аз буруни буии кабоби мо ба маҳфил ме расад

از برون بوی کباب ما به محفل می‌رسد

Бар сари чоҳи занхдони моҳи канъони маро

بر سر چاه زنخدان ماه کنعان مرا

Корвони тозае ҳрдми з Бобул ме расад

کاروان تازه‌ای هردم ز بابل می‌رسد

Сайд фарбеҳ мешавад нозуки хаёлонро насиб

صید فربه می‌شود نازک‌خیالان را نصیب

Рӯзии моҳи нав аз хуршед комил ме расад

روزی ماه نو از خورشید کامل می‌رسد

Беш мехоҳад зи қисмат , варна аз хон насиб

بیش می‌خواهد ز قسمت، ورنه از خوان نصیب

Ончӣ дар кораст безаҳмат ба соил ме расад

آنچه در کارست بی‌زحمت به سایل می‌رسد

Ҳаркиро озодагии соиб вале неъмат шавад

هرکه را آزادگی صائب ولی نعمت شود

Чун санавбар бо туҳидастӣ ба сад дил ме расад

چون صنوبر با تهیدستی به صد دل می‌رسد