Аз ҳариси афзӯн ба қонеъи файз эҳсон ме расад

از حریص افزون به قانع فیض احسان می‌رسد

Рӯзии мӯр аз шикарханд сулаймон ме расад

روزی مور از شکرخند سلیمان می‌رسد

Ҳосили олам буд аз қонеъон , каз киштзор

حاصل عالم بود از قانعان، کز کشتزار

Ҳарчӣ аз мӯрон зиёд ояд ба деҳқон ме расад

هرچه از موران زیاد آید به دهقان می‌رسد

Бед мегардад пас аз хушкии барӯманд аз набот

بید می‌گردد پس از خشکی برومند از نبات

Аз сари Мансури дори охир ба сомон ме расад

از سر منصور دار آخر به سامان می‌رسد

Ҳалқа даргоҳ умедаст чашми интизор

حلقه درگاه امیدست چشم انتظار

Буии пероҳан ба дод пер канъон ме расад

بوی پیراهن به داد پیر کنعان می‌رسد

Ҳасанро дорад сапанд аз чашми бадбӣнони нигоҳ

حسن را دارد سپند از چشم بدبینان نگاه

Нолаи булбул ба фарёд гулистон ме расад

ناله بلبل به فریاد گلستان می‌رسد

Васл май хоҳӣ , талош хоксорӣ кун ки гирд

وصل می‌خواهی، تلاش خاکساری کن که گرد

То нафасро рост месозад ба домон ме расад

تا نفس را راست می‌سازد به دامان می‌رسد

Тираи рӯзон хуб медонанд соиби қадари ҳам

تیره‌روزان خوب می‌دانند صائب قدر هم

Шоми зулфи охир ба фарёд ғарибон ме расад

شام زلف آخر به فریاد غریبان می‌رسد