Бас ки дар зулфи ту дилҳои асирон об шуд

بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شد

Ҳалқаҳои зулф яксар ҳалқа гирдоб шуд

حلقه های زلف یکسر حلقه گرداب شد

Рӯй ӯ дар даври хат дилхуш кун аҳбоб шуд

روی او در دور خط دلخوش کن احباب شد

Роҳи худро пок созад хӯн чу машк ноб шуд

راه خود را پاک سازد خون چو مشک ناب شد

Ман чаҳ хошокам , ки дар баҳри фалаки моҳи тамом

من چه خاشاکم، که در بحر فلک ماه تمام

зи иштиёқи моҳии симин ӯ қуллоб шуд

ز اشتیاق ماهی سیمین او قلاب شد

Бар латифони суҳбати гавҳар гаронӣ ме кунад

بر لطیفان صحبت گوهر گرانی می کند

Гӯши гулро шабнами равшани гуҳар симоб шуд

گوش گل را شبنم روشن گهر سیماب شد

Аз бузургон рӯй дил бо хоксорони хўшнмост

از بزرگان روی دل با خاکساران خوشنماست

Баҳр бо он манзалати равшангар сайлоб шуд

بحر با آن منزلت روشنگر سیلاب شد

Субҳ перӣ кард хоби ғифлати моро гарон

صبح پیری کرد خواب غفلت ما را گران

Бодбон бар киштии мо пардаҳои хоб шуд

بادبان بر کشتی ما پرده های خواب شد

Аз таваккул ҳар ки пушти хеш бар девор дод

از توکل هر که پشت خویش بر دیوار داد

Бе сухани хоки муроди халқ чун миҳроб шуд

بی سخن خاک مراد خلق چون محراب شد

Дар ҳамин ҷо сар баровард аз гиребони биҳишт

در همین جا سر برآورد از گریبان بهشت

Ҳар киро захмӣ аз он шамшери фатҳ албоб шуд

هر که را زخمی از آن شمشیر فتح الباب شد

Шона аз мавҷи таровати киштӣ дарёӣ аст

شانه از موج طراوت کشتی دریایی است

Бас ки дар зулфи ту дилҳои асирон об шуд

بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شد

Ҳеҷ касро дил ба ман аз дӯстон соиб насӯхт

هیچ کس را دل به من از دوستان صائب نسوخت

Гарчи умрами сарф дар дилсӯзӣ аҳбоб шуд

گرچه عمرم صرف در دلسوزی احباب شد