Бар ман аз равшандилии вазъи ҷаҳон ҳамвор шуд

بر من از روشندلی وضع جهان هموار شد

Хор дар пероҳани оташи гул бехор шуд

خار در پیراهن آتش گل بی خار شد

Худбахуд чун ғунчаи вошди уқдаҳо аз кори ман

خودبخود چون غنچه واشد عقده ها از کار من

То дарин бстонсрои дасту дилам аз кор шуд

تا درین بستانسرا دست و دلم از کار شد

Даври гардонро висоли пардаи дорони ҳам хуш аст

دور گردان را وصال پرده داران هم خوش است

Тӯтии мо аз адаби икрнг бо зангор шуд

طوطی ما از ادب یکرنگ با زنگار شد

Гар шавад марказ , бисӯзад шҳпри паргор ро

گر شود مرکز، بسوزد شهپر پرگار را

Нуқта бе толеъи ман бас ки бепаргор шуд

نقطه بی طالع من بس که بی پرگار شد

Ҳар киро бемории чашми ту бар бистар фиканд

هر که را بیماری چشم تو بر بستر فکند

Ҳар парасторӣ ки омад бар сараш бемор шуд !

هر پرستاری که آمد بر سرش بیمار شد!

Нанги қимат бар надорад гавҳари равшандилон

ننگ قیمت بر ندارد گوهر روشندلان

эй хуши он гавҳар ки об аз гармӣ бозор шуд

ای خوش آن گوهر که آب از گرمی بازار شد

Мастии ғифлати миёни дида ва дил шуд ҳиҷоб

مستی غفلت میان دیده و دل شد حجاب

Пардаи хобами ниқоби давлат бедор шуд

پرده خوابم نقاب دولت بیدار شد

Дар шабистони фанои субҳ умедӣ ме шавад

در شبستان فنا صبح امیدی می شود

Ҳар нафас каз зиндагонии сарф истиғфор шуд

هر نفس کز زندگانی صرف استغفار شد

Ваҳшати арбоби бенишро фазояд рангу бӯ

وحشت ارباب بینش را فزاید رنگ و بو

Шабнам аз наздикии гули оташин рафтор шуд

شبنم از نزدیکی گل آتشین رفتار شد

Олами пуршӯр бар равшани замирон дӯзах аст

عالم پرشور بر روشن ضمیران دوزخ است

Дар биҳишт афтод то ойӣнаи мо тор шуд

در بهشت افتاد تا آیینه ما تار شد

Шабнам густох гардад ҳалқаи берун дар

شبنم گستاخ گردد حلقه بیرون در

Ҳар куҷои мижгони ман хори сар девор шуд

هر کجا مژگان من خار سر دیوار شد

Беш азин соиб намебошад ибодатро асар

بیش ازین صائب نمی باشد عبادت را اثر

Рафтаи рафтаи риштаи тасбеҳи ман зуннор шуд

رفته رفته رشته تسبیح من زنار شد