Аз маломати оқибати маҷнӯни биёбон гир шуд

از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شد

Аз забони халқи пинҳон дар даҳон шер шуд

از زبان خلق پنهان در دهان شیر شد

намефазояд ҳоиҳўӣ мепрессатонро сурӯд

می فزاید هایهوی می پرستان را سرود

Шӯриши маҷнӯни зиёд аз нола занҷир шуд

شورش مجنون زیاد از ناله زنجیر شد

Дар тамошогоҳи олами дидаи ҳайрони мо

در تماشاگاه عالم دیده حیران ما

Волаи як нақш чун ойӣна тасвир шуд

واله یک نقش چون آیینه تصویر شد

Шабнам аз домони гулҳо хӯни булбулро нишаст

شبنم از دامان گلها خون بلبل را نشست

Кӣ ба шустан меравад хӯнӣ ки домангир шуд ?

کی به شستن می رود خونی که دامنگیر شد؟

Дили збии ашкӣ ба мижгон май расонади хеш ро

دل زبی اشکی به مژگان می رساند خویش را

Май макади ангушти худро Тифл чун бешер шуд

می مکد انگشت خود را طفل چون بی شیر شد

Обҳои мурда мегардад насиби ҷӯйбор

آبهای مرده می گردد نصیب جویبار

Дар гулӯ гардад гиреҳи ашкӣ ки бетаъсир шуд

در گلو گردد گره اشکی که بی تأثیر شد

Ҳалқа мотам шуд аз ҳиҷрон ӯ оғӯши ман

حلقه ماتم شد از هجران او آغوش من

Дида ҳасрат шавад домӣ ки бенахҷӣр шуд

دیده حسرت شود دامی که بی نخجیر شد

Гуфтам аз хомӯшии ман хӯн раҳм ояд ба ҷӯш

گفتم از خاموشی من خون رحم آید به جوش

Узри ман аз бе забонии оқибат тақсир шуд

عذر من از بی زبانی عاقبت تقصیر شد

Зуд дар равшандилони суҳбат сироят ме кунад

زود در روشندلان صحبت سرایت می کند

Об бо он лутф , хўнриз аз дам шамшер шуд

آب با آن لطف، خونریز از دم شمشیر شد

Шуд зи озодии забони ноқисон бар ман дароз

شد ز آزادی زبان ناقصان بر من دراز

Ид Тифлонаст чун девона безанҷир шуд

عید طفلان است چون دیوانه بی زنجیر شد

Нест аз нури ҳақиқати ҳеҷ чашмӣ бе насиб

نیست از نور حقیقت هیچ چشمی بی نصیب

Аз ки рӯ пинҳон кунад ҳасанӣ ки оламгир шуд

از که رو پنهان کند حسنی که عالمگیر شد

Ташнаи дидорро сероб кардан мушкил аст

تشنه دیدار را سیراب کردن مشکل است

Соиб аз назора хубон нахоҳад сайр шуд

صائب از نظاره خوبان نخواهد سیر شد