Чун надорад ҳарфи раҳ дар хилвати маҳҷӯби мо

چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

Печу тоб беқарориҳо буд мактуби мо

پیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما

Пеши мо васли либосии парда бегонагӣ аст

پیش ما وصل لباسی پرده بیگانگی است

Чашм май пӯшади зи буии перҳани ёқӯби мо

چشم می پوشد ز بوی پیرهن یعقوب ما

Ғайри таслиму ризо дар ваҳшати ободи ҷаҳон

غیر تسلیم و رضا در وحشت آباد جهان

Кист дигар то кунад макрӯҳро марғӯби мо ?

کیست دیگر تا کند مکروه را مرغوب ما؟

Теғро гардад забон кунад аз сипар андохтан

تیغ را گردد زبان کند از سپر انداختن

Хасм ғолиб мешавад зи афтодагии мағлуби мо

خصم غالب می شود ز افتادگی مغلوب ما

Аз талоши васл бар мо зиндагонии талх буд

از تلاش وصل بر ما زندگانی تلخ بود

Шуд зи ҳасани оқибати дарди талаби матлӯби мо

شد ز حسن عاقبت درد طلب مطلوب ما

Ҷазбаи дарёи далели сайли по дар гул бас аст

جذبه دریا دلیل سیل پا در گل بس است

Раҳнаморо май шуморади санги раҳи маҷзӯби мо

رهنما را می شمارد سنگ ره مجذوب ما

Ҳаст дар ҳар нуқтае пӯшидаи сад тӯмори ҳарф

هست در هر نقطه ای پوشیده صد طومار حرف

Срсрӣ чун хома соиб магзар аз мактуби мо

سرسری چون خامه صائب مگذر از مکتوب ما