Доғи барг айш гардад дар дили ношоди мо

داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

Ҷғд мегардад ҳумоюн дар хароби ободи мо

جغد می گردد همایون در خراب آباد ما

Ҷунбиши гаҳвораи хоби Тифлро созад гарон

جنبش گهواره خواب طفل را سازد گران

Аз тазалзул беш муҳкам мешавад бунёди мо

از تزلزل بیش محکم می شود بنیاد ما

Чашм гиро мекунад нахҷӣрро бедасту по

چشم گیرا می کند نخجیر را بی دست و پا

Аз каманду доми мустағнӣ буд сайёди мо

از کمند و دام مستغنی بود صیاد ما

Нест чун миҷмари дили гармии бисоти хок ро

نیست چون مجمر دل گرمی بساط خاک را

Гарм дорад чун сапанди ин базмро фарёди мо

گرم دارد چون سپند این بزم را فریاد ما

Нақши ширинро ба хӯни дил мусаввир сохтем

نقش شیرین را به خون دل مصور ساختیم

Бесутуни кони Бадахшони гашт аз Фарҳоди мо

بیستون کان بدخشان گشت از فرهاد ما

Аз насими навбаҳорони ғунчаи пайкони шкФт

از نسیم نوبهاران غنچه پیکان شکفت

Ҳеҷ касро нест пурвои дили ношоди мо

هیچ کس را نیست پروای دل ناشاد ما

Нест ҷурми дӯстонгар ёди мо камтар кунанд

نیست جرم دوستان گر یاد ما کمتر کنند

Ваҳшат аз мо даври гардон беш дорад ёди мо

وحشت از ما دور گردان بیش دارد یاد ما

Тири каҷ ҳаргиз нагардад рост аз зӯри камон

تیر کج هرگز نگردد راست از زور کمان

Бигузар эй пери Муғон аз водии иршоди мо

بگذر ای پیر مغان از وادی ارشاد ما

Оҳи оташборро дар сина май сӯзади нафас

آه آتشبار را در سینه می سوزد نفس

То шавад нарми ин дил чун байзаи фӯлоди мо

تا شود نرم این دل چون بیضه فولاد ما

Сабзаи бегона бстонсроӣ оламем

سبزه بیگانه بستانسرای عالمیم

Ҷуз пушаймонӣ надорад ҳосилии эҷоди мо

جز پشیمانی ندارد حاصلی ایجاد ما

Субҳи хезони ҷаҳонро хоби ғифлат барда аст

صبح خیزان جهان را خواب غفلت برده است

намекунад гоҳе ба оҳии субҳдами имдоди мо

می کند گاهی به آهی صبحدم امداد ما

То ба рӯй сахти мо соиби сар ва кораш фитод

تا به روی سخت ما صائب سر و کارش فتاد

Тавба кард аз сахти рӯеи силии устоди мо

توبه کرد از سخت رویی سیلی استاد ما