Дили парешон аз парешони гардӣ назора шуд

دل پریشان از پریشان گردی نظاره شد

Аз варақи гирдонеи охири мусҳафами сӣ пора шуд

از ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد

Рӯзии сахтии кашон аз санг меояд бурун

روزی سختی کشان از سنگ می آید برون

Кӣ ғам рӯзӣ хӯрд мурғӣ ки отшхўораҳ шуд ?

کی غم روزی خورد مرغی که آتشخواره شد؟

намезанад ҷӯш май гулранги хӯн дар пайкарам

می زند جوش می گلرنگ خون در پیکرم

То лаби хунхори он ширини писар михўораҳ шуд

تا لب خونخوار آن شیرین پسر میخواره شد

Дард мегардад ба миқдори парасторони зиёд

درد می گردد به مقدار پرستاران زیاد

Ғам намегардад ба гирд ҳар ки беғмхўораҳ шуд

غم نمی گردد به گرد هر که بی غمخواره شد

Дастгирӣ аз ғариқ умед натавон доштан

دستگیری از غریق امید نتوان داشتن

Ҳар ки аз аҳл ҷаҳон шуд чораи ҷӯ , бечора шуд

هر که از اهل جهان شد چاره جو، بیچاره شد

Дар ҳарими ҳасан чун ойӣна муҳаррам ме шавад

در حریم حسن چون آیینه محرم می شود

Ҳар ки аз симин барон қонеъ ба як назора шуд

هر که از سیمین بران قانع به یک نظاره شد

Дар тамошогоҳ ӯ чун дидаи қурбониён

در تماشاگاه او چون دیده قربانیان

Ҷумлаи айёми ҳаётами сарфи як назора шуд

جمله ایام حیاتم صرف یک نظاره شد

Дар ҷунунгар пӯст пӯшӣ кард маҷнӯни ихтиёр

در جنون گر پوست پوشی کرد مجنون اختیار

Пӯст аз зӯри ҷунун бар пайкари ман пора шуд

پوست از زور جنون بر پیکر من پاره شد

Дар дили сангини ширин рахна натавонист кард

در دل سنگین شیرین رخنه نتوانست کرد

Гарчи оҷиз дар кафи Фарҳоди санг хор шуд

گرچه عاجز در کف فرهاد سنگ خار شد

Нафасро захми забон андом натавонист дод

نفس را زخم زبان اندام نتوانست داد

Оқибати савҳони ман ҳамвори азин ингора шуд

عاقبت سوهان من هموار ازین انگاره شد

Оташи савдои ман аз чӯби гул боло гирифт

آتش سودای من از چوب گل بالا گرفت

Шухии ин Тифл беш аз бастан гаҳвора шуд

شوخی این طفل بیش از بستن گهواره شد

Оби зиркоаҳро бошад хатар аз сайл беш

آب زیرکاه را باشد خطر از سیل بیش

Аз нигоҳи зери чашмии кори ман якбора шуд

از نگاه زیر چشمی کار من یکباره شد

Гар нагардад бар муроди мо фалак , осӯда ем

گر نگردد بر مراد ما فلک، آسوده ایم

Зини фалохан зуд хоҳад санги мо овора шуд

زین فلاخن زود خواهد سنگ ما آواره شد

Чун кунам соиби ниҳон дар синаи доғи ишқро ?

چون کنم صائب نهان در سینه داغ عشق را؟

Синаи субҳ аз шикваи меҳри тобон пора шуд

سینه صبح از شکوه مهر تابان پاره شد