Аз висоли ёри доғи ҳасрати ман тоза шуд

از وصال یار داغ حسرت من تازه شد

Ҳамчуи субҳ аз меҳри тобони қисматам хамёза шуд

همچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد

То ту рафтӣ барги айши боғ бешероза шуд

تا تو رفتی برگ عیش باغ بی شیرازه شد

Хандаи гулҳои биғми сари басар хамёза шуд

خنده گلهای بیغم سر بسر خمیازه شد

Дили парешони гашт то шуд давр азон мӯии миён

دل پریشان گشت تا شد دور ازان موی میان

намеравад бар боди авроқӣ ки бешероза шуд

می رود بر باد اوراقی که بی شیرازه شد

Дид то тарафи биногвашу лаби хандони ту

دید تا طرف بناگوش و لب خندان تو

Субҳ бар хуршеди тобони талх чун хамёза шуд

صبح بر خورشید تابان تلخ چون خمیازه شد

Хотирии фориғи зи фикр навбаҳорон доштанд

خاطری فارغ ز فکر نوبهاران داشتند

Доғи мурғони қафас аз дидани гул тоза шуд

داغ مرغان قفس از دیدن گل تازه شد

намешавад номи бузургон аз ҳунармандони баланд

می شود نام بزرگان از هنرمندان بلند

Бесутун аз тешаи Фарҳод пуровоза шуд

بیستون از تیشه فرهاد پرآوازه شد

Соҳили дарёӣ бепоён ба ҷуз таслим нест

ساحل دریای بی پایان به جز تسلیم نیست

Чора ҳайронӣаст ҳасаниро ки беандоза шуд

چاره حیرانی است حسنی را که بی اندازه شد

Дошт аз дандони марои шерозаи авроқи ҳаёт

داشت از دندان مرا شیرازه اوراق حیات

Рехт то дандон , китоби умр бешероза шуд

ریخت تا دندان، کتاب عمر بی شیرازه شد

Гарчи урфии пардаи сози суханро тоза кард

گرچه عرفی پرده ساز سخن را تازه کرد

Ин наво аз хомаи соиб баландовоза шуд

این نوا از خامه صائب بلندآوازه شد