Ҳар схнсозӣ ба он ойӣнаи рӯ ҳамхона шуд

هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شد

Тӯтӣ бе толеъи мо сабза бегона шуд

طوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد

Ҳалқаи берун дар гаштами ҳарими зулф ро

حلقه بیرون در گشتم حریم زلف را

Устихонам гарчи аз захми намоён шона шуд

استخوانم گرچه از زخم نمایان شانه شد

Тўтё шуд санги Тифлону ҷунун ман баҷост

توتیا شد سنگ طفلان و جنون من بجاست

Дар кадомин соъати сангин , дилам девона шуд ?

در کدامین ساعت سنگین، دلم دیوانه شد؟

Бихўдӣ аз худ парастӣҳо ба фарёдам расед

بیخودی از خود پرستیها به فریادم رسید

Доманам чун субҳи пок аз гиря мастона шуд

دامنم چون صبح پاک از گریه مستانه شد

Бар ду байнони кор дар дарёии ваҳдат мушкил аст

بر دو بینان کار در دریای وحدت مشکل است

Варна моро ҳар ҳубобии хилват ҷонона шуд

ورنه ما را هر حبابی خلوت جانانه شد

Аз шароб лаъл шуд кони Бадахшони сина аш

از شراب لعل شد کان بدخشان سینه اش

Чун сабу бо дасти холӣ ҳар ки дар майхона шуд

چون سبو با دست خالی هر که در میخانه شد

Як хам май буд олам то асар аз мо набӯд

یک خم می بود عالم تا اثر از ما نبود

Хушк шуд дасти сабу то хоки мо паймона шуд

خشک شد دست سبو تا خاک ما پیمانه شد

Барги айши ҳасан аз домони пок ошиқ аст

برگ عیش حسن از دامان پاک عاشق است

Нахл мотам мешавад шамъӣ ки бепарвона шуд

نخل ماتم می شود شمعی که بی پروانه شد

Фикри об ва нон баровард аз ҳузури дили маро

فکر آب و نان برآورد از حضور دل مرا

Аз биҳишти овораи одам аз фиреб дона шуд

از بهشت آواره آدم از فریب دانه شد

Чашми мо рӯзӣ ки шуд бочини абрӯи ошно

چشم ما روزی که شد باچین ابرو آشنا

Ҷӯ ҳар шамшер , моро абҷад тифлона шуд

جو هر شمشیر، ما را ابجد طفلانه شد

Хори хори орзӯ дар ҷон ҳар кас реша кард

خار خار آرزو در جان هر کس ریشه کرد

Зуд чун хошок хоҳад харҷ отшхонаҳ шуд

زود چون خاشاک خواهد خرج آتشخانه شد

Дил шуд аз назора рӯй ърқнокши хароб

دل شد از نظاره روی عرقناکش خراب

Охири он ганҷи гуҳари сайлоби ин вайрона шуд

آخر آن گنج گهر سیلاب این ویرانه شد

Ҳасан аз густохӣ мо рафт дар абри ниқоб

حسن از گستاخی ما رفت در ابر نقاب

Шамъ дар фонӯс аз битобӣ парвона шуд

شمع در فانوس از بیتابی پروانه شد

Саргузашти зиндагӣу марг аз соиб мапурс

سرگذشت زندگی و مرگ از صائب مپرس

Муддатӣ дар хоби ғифлат буд то афсона шуд

مدتی در خواب غفلت بود تا افسانه شد