Аз сиёҳии дил ба тақсироти худ бино нашуд

از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشد

Мастии тоўс кам аз айби пеш по нашуд

مستی طاوس کم از عیب پیش پا نشد

Талхкомони ҷони ширинро ба рағбат ме диҳанд

تلخکامان جان شیرین را به رغبت می دهند

Хӯн май ҳаргизу боли гардан мино нашуд

خون می هرگز و بال گردن مینا نشد

То каф дарё нигарадед устихон суда ам

تا کف دریا نگردید استخوان سوده ام

Гиряи шбхизро субҳи асар пайдо нашуд

گریه شبخیز را صبح اثر پیدا نشد

Буд доими фориғ аз дунёи дил озода ам

بود دایم فارغ از دنیا دل آزاده ام

Ин садафро коми талх аз шӯриш дарё нашуд

این صدف را کام تلخ از شورش دریا نشد

Дар либоси лафз , маънӣ худнамое ме кунад

در لباس لفظ، معنی خودنمایی می کند

Ишқи пинҳон буд то маҷнӯни мо пайдо нашуд

عشق پنهان بود تا مجنون ما پیدا نشد

Фориғ аз кӯҳи ғами дунёсти ҷони бурдбор

فارغ از کوه غم دنیاست جان بردبار

Қофро паҳлуи кабӯд аз соя анқо нашуд

قاف را پهلو کبود از سایه عنقا نشد

Гиря мастона нагушӯд аз раги ҷонами гиреҳ

گریه مستانه نگشود از رگ جانم گره

Токро дар гиря кардани уқда аз дил во нашуд

تاک را در گریه کردن عقده از دل وا نشد

Бахя пардозаст чоки синаи мо ҳамчуи субҳ

بخیه پردازست چاک سینه ما همچو صبح

Варна соиби кӯтаҳӣ аз сӯзан исо нашуд

ورنه صائب کوتهی از سوزن عیسی نشد