Монад дилтанги он ки боғи длгшоӣ худ нашуд

ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشد

Дрбдр афтод ҳар каси ошноӣ худ нашуд

دربدر افتاد هر کس آشنای خود نشد

намекунад дар нохунаши не , пардаи бегонагӣ

می کند در ناخنش نی، پرده بیگانگی

Ҳар ки аз паҳлавии лоғари бӯрёӣ худ нашуд

هر که از پهلوی لاغر بوریای خود نشد

Шуд биёбони марги ғифлати раҳравӣ каз печу тоб

شد بیابان مرگ غفلت رهروی کز پیچ و تاب

Дар биёбони талаби занҷири пой худ нашуд

در بیابان طلب زنجیر پای خود نشد

Суфра гардун надорад луқмае бе заҳри чашм

سفره گردون ندارد لقمه ای بی زهر چشم

Сайр шуд аз зиндагӣ ҳар каси гадоӣ худ нашуд

سیر شد از زندگی هر کس گدای خود نشد

То қиёмат дар ҳиҷоби зулмат ҷовид монад

تا قیامت در حجاب ظلمت جاوید ماند

Ҳар ки аз сӯзи даруни шамъи сарой худ нашуд

هر که از سوز درون شمع سرای خود نشد

Ошнои хеши гаштан дар ватан афтодан аст

آشنای خویش گشتن در وطن افتادن است

Дар ғарибӣ монад ҳар каси ошноӣ худ нашуд

در غریبی ماند هر کس آشنای خود نشد

Дӯзахи дарбастае бо худ ба зери хоки барад

دوزخ دربسته ای با خود به زیر خاک برد

Ҳар ки дар ӣнҷои биҳишти длгшоӣ худ нашуд

هر که در اینجا بهشت دلگشای خود نشد

Вой бар перӣ ки аз бори гарони зиндагӣ

وای بر پیری که از بار گران زندگی

Моҳи иди олам аз қади дўтоӣ худ нашуд

ماه عید عالم از قد دوتای خود نشد

Дар ризои ҳақ буд соиби биҳишти ҷовдон

در رضای حق بود صائب بهشت جاودان

Вой бар он кас ки берун аз ризоӣ худ нашуд

وای بر آن کس که بیرون از رضای خود نشد