Зулф чун қуллоб ӯ об аз дил оҳан кашад

زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشد

Решаи ҷавҳари буруни зоиинаҳ равшан кашад

ریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد

Май барад дар рӯзи равшани раҳ ба он танги даҳан

می برد در روز روشن ره به آن تنگ دهن

Дар шаби торик ҳар каси ришта дар сӯзан кашад

در شب تاریک هر کس رشته در سوزن کشد

Аз назарбозон машав ғофил ки ҳар рӯзи офтоб

از نظربازان مشو غافل که هر روز آفتاب

Бо камоли сарфарозии сар ба ҳар равзан кашад

با کمال سرفرازی سر به هر روزن کشد

Хона занбӯр шуд аз гардани афрозии ҳадаф

خانه زنبور شد از گردن افرازی هدف

Ин сазои он ки дар ин хокдон гардан кашад

این سزای آن که در این خاکدان گردن کشد

Хӯн ман хоҳад гирифтан дар қиёмати доманаш

خون من خواهد گرفتن در قیامت دامنش

Гар дар айёми ҳаёт аз дасти ман доман кашад

گر در ایام حیات از دست من دامن کشد

Нест соиби гӯшае аз гӯшаи дили амн тар

نیست صائب گوشه ای از گوشه دل امن تر

Вақти он каси хуш ки рахти худ ба ин мأмн кашад

وقت آن کس خوش که رخت خود به این مأمن کشد