Нуқтаи холи лабати хат бар сувидо ме кашад
نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشد
Дар гӯшти ҳалқа дар гӯш сурайё ме кашад
در گوشت حلقه در گوش ثریا می‌کشد
Ҳасанро дар ишқ меҷӯяд дили бинои мо
حسن را در عشق می‌جوید دل بینای ما
Буии Юсуф аз гиребон Зулайхо ме кашад
بوی یوسف از گریبان زلیخا می‌کشد
Доғ савдо мезанад чашмак ба барг лола ам
داغ سودا می‌زند چشمک به برگ لاله‌ام
Нолаи занҷир , шавқамро ба саҳро ме кашад
ناله زنجیر، شوقم را به صحرا می‌کشد
Чун ҳубобами чашм бар сари ҷӯши соф бода нест
چون حبابم چشم بر سر جوش صاف باده نیست
Қисмати ман интизори дард мино ме кашад
قسمت من انتظار درد مینا می‌کشد
То ба фардои ҷазои заҳр надомат ме хӯрд
تا به فردای جزا زهر ندامت می‌خورد
Ҳаркии имрӯзи интизори айш фардо ме кашад
هرکه امروز انتظار عیش فردا می‌کشد
Абри чашмам чун ба майдон ҷгрдорӣ равад
ابر چشمم چون به میدان جگرداری رود
Қатраи ашки маро бар рӯй дарё ме кашад
قطره اشک مرا بر روی دریا می‌کشد
Соиб аз афсонаи зулфи дароз ӯ магӯ
صائب از افسانه زلف دراز او مگو
Охири ин сари риштаи афсун ба савдо ме кашад
آخر این سر رشته افسون به سودا می‌کشد