Манъам аз дили бастагии озор дунё ме кашад

منعم از دل‌بستگی آزار دنیا می‌کشد

То гуҳар дорад садафи талхии з дарё ме кашад

تا گهر دارد صدف تلخی ز دریا می‌کشد

Дар қиёмати сар ба пеши афканда май хезади зи хок

در قیامت سر به پیش افکنده می‌خیزد ز خاک

Ҳаркии ӣнҷои гардан аз баҳр тамошо ме кашад

هرکه اینجا گردن از بهر تماشا می‌کشد

Ҷилваи маъшӯқи хуштар май намояд аз канор

جلوه معشوق خوش‌تر می‌نماید از کنار

Мавҷи азон гоҳе Аннан аз даст дарё ме кашад

موج ازآن گاهی عنان از دست دریا می‌کشد

Дар дили ман дардро нашав ва намой дигараст

در دل من درد را نشو و نمای دیگرست

Занг бар ойӣнаам чун сарв боло ме кашад

زنگ بر آیینه‌ام چون سرو بالا می‌کشد

Раҳрави ишқ аз балои ишқ натавонад гурехт

رهرو عشق از بلای عشق نتواند گریخت

Сар ба дунболаш наад хорӣ ки аз по ме кашад

سر به دنبالش نهد خاری که از پا می‌کشد

Бар бузургон нест таъзими сабки рӯҳони гарон

بر بزرگان نیست تعظیم سبک‌روحان گران

Чарх бо он манзалати бор масеҳо ме кашад

چرخ با آن منزلت بار مسیحا می‌کشد

намекунад дар пардаи гирд аз дидаи ёқӯби пок

می‌کند در پرده گرد از دیده یعقوب پاک

Он ки домони худ аз даст Зулайхо ме кашад

آن که دامان خود از دست زلیخا می‌کشد

Раҳнавардонро сбкборӣ буд боди мурод

رهنوردان را سبکباری بود باد مراد

Зуди рахти худ ба соҳили кафи з дарё ме кашад

زود رخت خود به ساحل کف ز دریا می‌کشد

Ақли ошиқро ба роҳи ҳақ далолат ме кунад

عقل عاشق را به راه حق دلالت می‌کند

Кӯри ӣнҷо аз фузулии даст бино ме кашад

کور اینجا از فضولی دست بینا می‌کشد

Лиззати парвоз дар як дам талофӣ ме кунад

لذت پرواز در یک دم تلافی می‌کند

Ҳар қадари сахтии шарар дар санг хоро ме кашад

هر قدر سختی شرر در سنگ خارا می‌کشد

Саҳли мшмри ҳеҷ кориро ки ақли дурбин

سهل مشمر هیچ کاری را که عقل دوربین

Дар гузори мурғ бе пари дом анқо ме кашад

در گذار مرغ بی‌پر دام عنقا می‌کشد

Гӯшаи чашмӣ ки аз ваҳшии ғизолон дида аст

گوشه‌چشمی که از وحشی‌غزالان دیده است

Аз саводи шаҳри соибро ба саҳро ме кашад

از سواد شهر صائب را به صحرا می‌کشد