Кӣ сар аз теғи шаҳодати ҷон равшан мекашад ?

کی سر از تیغ شهادت جان روشن می کشد؟

Шамъ дар роҳи насими субҳ гардан ме кашад

شمع در راه نسیم صبح گردن می کشد

Нест монеъи ҳасанро мастурӣ аз хӯни рехтан

نیست مانع حسن را مستوری از خون ریختن

Гул ба хӯни булбулон дар ғунча доман ме кашад

گل به خون بلبلان در غنچه دامن می کشد

Ёрро аз авҷи истиғно фурӯд оварад аҷз

یار را از اوج استغنا فرود آورد عجز

Аз гиребони Масеҳи ин хор сӯзан ме кашад

از گریبان مسیح این خار سوزن می کشد

Бедилии моро гурезон дорад аз теғи аҷал

بیدلی ما را گریزان دارد از تیغ اجل

Варна хор аз интизори барқ гардан ме кашад

ورنه خار از انتظار برق گردن می کشد

Аз рафиқони гронҷон то чҳо хоҳад кашид

از رفیقان گرانجان تا چها خواهد کشید

Раҳравӣ каз сояи худ кӯҳ оҳан ме кашад

رهروی کز سایه خود کوه آهن می کشد

Ишқ агар ошуфта гардид аз дили пурдоғи мост

عشق اگر آشفته گردید از دل پرداغ ماست

Нури хуршеди ин парешоне зрўзн ме кашад

نور خورشید این پریشانی زروزن می کشد

Манъмонро ҳирси рӯзӣ грчнин хоҳад фузуд

منعمان را حرص روزی گرچنین خواهد فزود

Мӯррогар дона Эй бошад ба хирман ме кашад

مور را گر دانه ای باشد به خرمن می کشد

Нест ғайр аз оҳи ғмхўории дили танги маро

نیست غیر از آه غمخواری دل تنگ مرا

Ришта гоҳе остин бар чашм сӯзан ме кашад

رشته گاهی آستین بر چشم سوزن می کشد

Ҳасан аз ойӣнаҳои поки натавонади гузашт

حسن از آیینه های پاک نتواند گذشت

Чашми ҳайрони моҳро дар дом равзан ме кашад

چشم حیران ماه را در دام روزن می کشد

Нест ғофили офтоб аз ҳоли дурафтодагон

نیست غافل آفتاب از حال دورافتادگان

Шабнами афтодаро берун зглшн ме кашад

شبنم افتاده را بیرون زگلشن می کشد

То ба фикри ҳасани ъолмсўзи гул афтода аст

تا به فکر حسن عالمسوز گل افتاده است

Соиб аз ҳар хори нози нахл эмин ме кашад

صائب از هر خار ناز نخل ایمن می کشد