Гарчи умрӣ шуд сабои машқ раёҳин ме кашад

گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشد

Хиҷлат рӯй замин зон хат мишкӣн ме кашад

خجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد

Булҳавасро рӯй додан , хӯни исмат хӯрдан аст

بوالهوس را روی دادن، خون عصمت خوردن است

Вой бар он гул ки хор аз даст гулчин ме кашад

وای بر آن گل که خار از دست گلچین می کشد

намекунад болини зи зонуи хоксорони туро

می کند بالین ز زانو خاکساران ترا

Чарх каз зери сари бемор , болин ме кашад

چرخ کز زیر سر بیمار، بالین می کشد

Чун фалак ҳар сабзаи шухӣ ки май хезади зхок

چون فلک هر سبزه شوخی که می خیزد زخاک

Гарданӣ дар роҳи он оҳӯӣ мишкӣн ме кашад

گردنی در راه آن آهوی مشکین می کشد

Нақши ширинро ба хӯни хусрави злўҳи хоки шаст

نقش شیرین را به خون خسرو زلوح خاک شست

Ҳамчунон Фарҳоди ғофили машқ ширин ме кашад

همچنان فرهاد غافل مشق شیرین می کشد

Зуд хоҳад шуд ниҳон дар зери домони замин

زود خواهد شد نهان در زیر دامان زمین

Он ки доман бар замин аз роҳ тамкин ме кашад

آن که دامن بر زمین از راه تمکین می کشد

Дар саворӣ ҳасан меояд ду боло дар назар

در سواری حسن می آید دو بالا در نظر

Ин ниҳоли шӯх , қад дар хона зин ме кашад

این نهال شوخ، قد در خانه زین می کشد

Ҳарфи гирон аз хмўшиҳои мо хунин диланд

حرف گیران از خموشیهای ما خونین دلند

Бе забонии серума дар коми сухан чин ме кашад

بی زبانی سرمه در کام سخن چین می کشد

Соиб аз дар юзаи таҳсини ёрон фориғ аст

صائب از در یوزه تحسین یاران فارغ است

Ин калом аз душмани хунхор таҳсин ме кашад

این کلام از دشمن خونخوار تحسین می کشد