Он рухи гулранг май бояд зсҳбои бушковад

آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفد

Саҳл бошад ғунчаи гули бушковад ё ншкФд

سهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد

Гар ба зоҳири саркаш афтодааст , аммо дар либос

گر به ظاهر سرکش افتاده است، اما در لباس

Юсуфи мағрур бар рӯй Зулайхои бушковад

یوسف مغرور بر روی زلیخا بشکفد

Айши ин гулшан ба хӯни дил чу гул омехта аст

عیش این گلشن به خون دل چو گل آمیخته است

Ғӯта дар хӯн мезанад ҳар кас ки ӣнҷои бушковад

غوطه در خون می زند هر کس که اینجا بشکفد

намербоиндш задаст икдгри гулҳои боғ

می ربایندش زدست یکدگر گلهای باغ

Чун насими субҳдам аз ҳар ки дилҳо бушковад

چون نسیم صبحدم از هر که دلها بشکفد

Ҳирси нӯш аз неш гардӣдааст чашмашро ҳиҷоб

حرص نوش از نیش گردیده است چشمش را حجاب

Кӯтаҳи андешӣ ки аз лаззоти дунёи бушковад

کوته اندیشی که از لذات دنیا بشکفد

Хандаҳои бетаъаммулро надомат дар қафост

خنده های بی تأمل را ندامت در قفاست

Зуд бегул гардад он гулбун ки якҷои бушковад

زود بی گل گردد آن گلبن که یکجا بشکفد

Айш чун шуд ом , гардад пардаи чашми ҳасуд

عیش چون شد عام، گردد پرده چشم حسود

Вой бар он гул ки дар гулзор танҳо бушковад

وای بر آن گل که در گلزار تنها بشکفد

Гар ба хокам бигузарӣ эй навбаҳори зиндагӣ

گر به خاکم بگذری ای نوبهار زندگی

Устихонами ҳамчуи шохи гули саропои бушковад

استخوانم همچو شاخ گل سراپا بشکفد

Гӯшаи гироннди боғи длгшои соиби маро

گوشه گیرانند باغ دلگشا صائب مرا

Ғунчаи ман аз насими боли анқои бушковад

غنچه من از نسیم بال عنقا بشکفد