На ҳамин аз ҳарфи дардолӯди ман хӯн ме чакад

نه همین از حرف دردآلود من خون می چکد

Каз нигоҳи ҳасратам беш аз сухан хӯн ме чакад

کز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد

Лола зорӣ мешавад гар бугзарад бар шӯраи зор

لاله زاری می شود گر بگذرد بر شوره زار

Бас ки аз домони он паймони шикан хӯн ме чакад

بس که از دامان آن پیمان شکن خون می چکد

То ки аз доғи ғарибии ғӯта дар хӯн зад , ки боз

تا که از داغ غریبی غوطه در خون زد، که باز

Ҳамчуи захми тоза аз субҳи ватан хӯн ме чакад

همچو زخم تازه از صبح وطن خون می چکد

Гар Яманро нест дили хӯн зон ақиқи обдор

گر یمن را نیست دل خون زان عقیق آبدار

Аз чаҳ аз ҳар пораи сангӣ дар Яман хӯн мечакад ?

از چه از هر پاره سنگی در یمن خون می چکد؟

Булбули икрнгрогар дар ҷигари хории хулд

بلبل یکرنگ را گر در جگر خاری خلد

Шоҳидони боғро аз перҳан хӯн ме чакад

شاهدان باغ را از پیرهن خون می چکد

Зинҳор андеша чидан ба хотир магзарон

زینهار اندیشه چیدن به خاطر مگذران

Каз нигоҳи тунд азон себи зқн хӯн ме чакад

کز نگاه تند ازان سیب ذقن خون می چکد

Ҳар куҷо бепарда гардад рӯй отшнок ӯ

هر کجا بی پرده گردد روی آتشناک او

Ҷои ашк аз чашми шамъи анҷуман хӯн ме чакад

جای اشک از چشم شمع انجمن خون می چکد

То кадомин сангдил имрӯз меояд ба боғ

تا کدامین سنگدل امروز می آید به باغ

Каз фиғони андалебони чаман хӯн ме чакад

کز فغان عندلیبان چمن خون می چکد

намешавад фаввораи хӯни хомаи соиб дар кафам

می شود فواره خون خامه صائب در کفم

Бас ки аз гуфтори дардолӯди ман хӯн ме чакад

بس که از گفتار دردآلود من خون می چکد