Аз сари хоки шаҳидони сабзаи гулгун май дамад
از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می‌دمد
Чун набошад лолаи гавани теғӣ ки аз хӯн май дамад ?
چون نباشد لاله‌گون تیغی که از خون می‌دمد؟
Саркашӣ дар обу хоки мардум афтода нест
سرکشی در آب و خاک مردم افتاده نیست
Дар замини хоксории донаи ворун май дамад
در زمین خاکساری دانه وارون می‌دمد
Гар парешон ихтилотӣ нест лозими ҳасан ро
گر پریشان اختلاطی نیست لازم حسن را
Ҳар саҳаргаҳи офтоб аз машриқӣ чун май дамад ?
هر سحرگه آفتاب از مشرقی چون می‌دمد؟
Кӯҳкан ҳар косаи хӯнӣ ки хӯрд аз дасти рашк
کوهکن هر کاسهٔ خونی که خورد از دست رشک
Аз мазораш дар либоси лолаи берун май дамад
از مزارش در لباس لاله بیرون می‌دمد
Раҳ надорад ҷилваи озодагӣ дар кӯии ишқ
ره ندارد جلوه آزادگی در کوی عشق
Сарв агар коранд ӣнҷои беди маҷнӯн май дамад
سرو اگر کارند اینجا بید مجنون می‌دمد
Хокдони даҳрро тӯфон агар обӣ диҳад
خاکدان دهر را طوفان اگر آبی دهد
То ба домони ҷазо аз хок , қорун май дамад
تا به دامان جزا از خاک، قارون می‌دمد
Доғи маҷнӯни биёбон гирд дорад бар ҷигар
داغ مجنون بیابان گرد دارد بر جگر
Лолае каз синаи саҳроу ҳомӯн май дамад
لاله‌ای کز سینه صحرا و هامون می‌دمد
Нест бе ҳасани адои як нуқтаи соиби шеъри ман
نیست بی‌حسن ادا یک نقطه صائب شعر من
Аз замини поки ман ҳар донаи мавзун май дамад
از زمین پاک من هر دانه موزون می‌دمد