Дар гузар эй осмон аз водии озори мо

در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

Шишаи худро мазан бар санг бе зинҳори мо

شیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما

Нотўононим , аммо кор чун бар сар фитад

ناتوانانیم، اما کار چون بر سر فتد

Дӯд барме оварад аз мағзи оташи хори мо

دود برمی آورد از مغز آتش خار ما

Лашкари хоби гаронро қатраи обӣ бас аст

لشکر خواب گران را قطره آبی بس است

Барҳазар бош аз шабихуни дили бедори мо

برحذر باش از شبیخون دل بیدار ما

Нест аз мардӣ , расондани хонаи моро ба об

نیست از مردی، رساندن خانه ما را به آب

Олимӣ осӯдаанд аз сояи девори мо

عالمی آسوده اند از سایه دیوار ما

Соиб аз болини мо душмани чисон хўшдл равад ?

صائب از بالین ما دشمن چسان خوشدل رود؟

Сангро дар гиряи оради нолаи бемори мо

سنگ را در گریه آرد ناله بیمار ما