Аз ҳиҷоби ишқи дил аз васл ӯ навмед монад

از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماند

Рӯй маи ношстаҳ дар сарчашма хуршед монад

روی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند

Умр кӯтаҳ мешавад аз дастгирии пойдор

عمر کوته می شود از دستگیری پایدار

Дар бисоти зиндагонии Хизр аз он ҷовид монад

در بساط زندگانی خضر از آن جاوید ماند

Биқрории хокро вақт аст бардорад зҷоӣ

بیقراری خاک را وقت است بردارد زجای

Бас ки дар зери замини дилҳои пурумед монад

بس که در زیر زمین دلهای پرامید ماند

Аз асари давр накӯномон намегардад тамом

از اثر دور نکونامان نمی گردد تمام

Дар ҷаҳон аз файзи ҷоми овоза ҷамшед монад

در جهان از فیض جام آوازه جمشید ماند

Нохуни тадбири сар аз кори мо беруни набард

ناخن تدبیر سر از کار ما بیرون نبرد

Зери абри тираи пинҳони ин ҳилол ид монад

زیر ابر تیره پنهان این هلال عید ماند

Ҳасан натавонист кардани хати мишкӣнро алоҷ

حسن نتوانست کردن خط مشکین را علاج

Охири ин абри тнк бар чеҳра хуршед монад

آخر این ابر تنک بر چهره خورشید ماند

Соиб аз доғи азизони Хизри рӯз хуш надид

صائب از داغ عزیزان خضر روز خوش ندید

Вой бар он кас ки дар қайди ҷаҳон ҷовид монад

وای بر آن کس که در قید جهان جاوید ماند