Оқибат дар синаам дил аз тапидани бозмонд

عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماند

Бас ки пар зад дрқФси ин мурғ аз парвоз монад

بس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند

Сӯхтаму зхотрми занги кудурати брнхост

سوختم و زخاطرم زنگ کدورت برنخاست

Рафт хокистар ба бод , ойӣна бепардоз монад

رفت خاکستر به باد، آیینه بی پرداز ماند

Хомшии банди забони ҳарф созон ме шавад

خامشی بند زبان حرف سازان می شود

Аз лаби паймонаи хӯнҳо дар дил ғаммоз монад

از لب پیمانه خونها در دل غماز ماند

Рафт айёми шабобу хори хор ӯ нарафт

رفت ایام شباب و خار خار او نرفت

Мушти хошокии зсили навбаҳорони бозмонд

مشت خاشاکی زسیل نوبهاران بازماند

Марди ҳақро чун шиносади зоҳиди худношинос ?

مرد حق را چون شناسد زاهد خودناشناس؟

Чун расад дар дайгарӣ ҳар кас ки аз худ бозмонд ?

چون رسد در دیگری هر کس که از خود بازماند؟

Пеши зулфи афканди дилро чун нигоҳаш сайд кард

پیش زلف افکند دل را چون نگاهش صید کرد

Қисмат сайёд гардад ҳар чаҳ аз шаҳбоз монад

قسمت صیاد گردد هر چه از شهباز ماند

Нохунӣ бар дил назд моро дарин олам касе

ناخنی بر دل نزد ما را درین عالم کسی

Нағмаи маҳҷӯби мо дар пардаи ин созмонад

نغمه محجوب ما در پرده این سازماند

Аз забони нарми хокистар бар оташ даст ёфт

از زبان نرم خاکستر بر آتش دست یافت

Шамъ аз оташи забонӣ дар даҳон газ монад

شمع از آتش زبانی در دهان گاز ماند

Хомшии соиби калиди бастагӣҳои дил аст

خامشی صائب کلید بستگیهای دل است

Булбули мо дар қафас аз шуъла овоз монад

بلبل ما در قفس از شعله آواز ماند