Аз ғубори хати даҳони танг ӯ пӯшида монад

از غبار خط دهان تنگ او پوشیده ماند

Дӣдании нодидау нодӣданӣ дар дида монад

دیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند

Гарчи ҳар хорӣ ба домани гул азон гулзори чид

گرچه هر خاری به دامن گل ازان گلزار چید

Бештари гулҳои боғи ҳасан ӯ ночида монад

بیشتر گلهای باغ حسن او ناچیده ماند

Тоқи абрӯии туро то басти меъмори қазо

طاق ابروی ترا تا بست معمار قضا

Рӯй ман аз қиблаи ислом бар гардӣда монад

روی من از قبله اسلام بر گردیده ماند

Кард агар симин баронро пардаи пӯшии перҳан

کرد اگر سیمین بران را پرده پوشی پیرهن

Аз латофати пайкари он симбр пӯшида монад

از لطافت پیکر آن سیمبر پوشیده ماند

Нақшро бар об , дар оташ буд наъли раҳил

نقش را بر آب، در آتش بود نعل رحیل

Ҳайратӣ дорам ки чун акси Рахш дар дида монад ?

حیرتی دارم که چون عکس رخش در دیده ماند؟

Рози мо хунини дилонро муҳаррамӣ пайдо нашуд

راز ما خونین دلان را محرمی پیدا نشد

Дар дили дарёи гиреҳи ин гавҳар санҷида монад

در دل دریا گره این گوهر سنجیده ماند

Як нашав ва намой дона дар афтодагӣ аст

یک نشو و نمای دانه در افتادگی است

Вақти мастии хуш ки зери пои хам ғлтидаҳ монад

وقت مستی خوش که زیر پای خم غلطیده ماند

Хом агар бошад хаёли мо на аз тақсири мост

خام اگر باشد خیال ما نه از تقصیر ماست

Деги мо аз сардии айём ноҷӯшида монад

دیگ ما از سردی ایام ناجوشیده ماند

Нестам як ҷӯи змизони қиёмати мунфаил

نیستم یک جو زمیزان قیامت منفعل

Каз гаронии ҷурми ман дар ҳашар носанҷида монад

کز گرانی جرم من در حشر ناسنجیده ماند

Ғайрати мо тан ба изҳори шикояти дрндод

غیرت ما تن به اظهار شکایت درنداد

То қиёмати сар ба меҳри ин нома печида монад

تا قیامت سر به مهر این نامه پیچیده ماند

Дар бисоти зиндагӣ аз гарму сарди рӯзгор

در بساط زندگی از گرم و سرد روزگار

Оҳи сарду ашки гармӣ дар дил ва дрдидаҳ монад

آه سرد و اشک گرمی در دل و دردیده ماند

Умри кӯтаҳро кунад озодагии соиби дароз

عمر کوته را کند آزادگی صائب دراز

Сарви побарҷои зФизи доман барчӣда монад

سرو پابرجا زفیض دامن برچیده ماند