Ҳайф каз ойӣнаи рӯйон покдомонӣ намонад
حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماند
Чашм шарм олуд ва рӯй гўҳроФшонӣ намонад
چشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Сӯхти чашми хираи хуршед ҳар шабнам ки буд
سوخت چشم خیره خورشید هر شبنم که بود
Ҳасанро дар пардаи исмат нигаҳбонӣ намонад
حسن را در پرده عصمت نگهبانی نماند
Тозаи рӯйони гулистони ғунча пешонӣ нашуданд
تازه رویان گلستان غنچه پیشانی نشدند
Дар бисоти лолау гул рӯй хандонӣ намонад
در بساط لاله و گل روی خندانی نماند
Синаи равшандилон дар гирд кулуфт шуд ниҳон
سینه روشندلان در گرد کلفت شد نهان
Тӯтии моро барои ҳарф майдонӣ намонад
طوطی ما را برای حرف میدانی نماند
Кард азбси серумаи соеи нағмаи зоғу заған
کرد ازبس سرمه سایی نغمه زاغ و زغن
Андалеби хуши навое дар гулистонӣ намонад
عندلیب خوش نوایی در گلستانی نماند
Пок шуд аз оҳ хӯн олуд лавҳи сина ҳо
پاک شد از آه خون آلود لوح سینه ها
Дар суфоли хушки мағзи хок , райҳонӣ намонад
در سفال خشک مغز خاک، ریحانی نماند
Кӯҳи дарди мо бисоти офаринишро гирифт
کوه درد ما بساط آفرینش را گرفت
Аз барои дили тиҳӣ кардан биёбоне намонад
از برای دل تهی کردن بیابانی نماند
Субҳ дорад файзи худро аз саҳари хезони дареғ
صبح دارد فیض خود را از سحر خیزان دریغ
Қатрае шери карам дар ҳеҷ пастоне намонад
قطره ای شیر کرم در هیچ پستانی نماند
Дар бисоти осмон аз чашми шӯри рӯзгор
در بساط آسمان از چشم شور روزگار
Аз раги абри баҳорони мад эҳсонӣ намонад
از رگ ابر بهاران مد احسانی نماند
Синаи маҷнӯн мо шуд хорзори орзӯ
سینه مجنون ما شد خارزار آرزو
Дар миёни неи саворони барқ ҷавлонӣ намонад
در میان نی سواران برق جولانی نماند
Дасти моу домани шабҳо , ки дар рӯй замин
دست ما و دامن شبها، که در روی زمین
Аз барои додхоҳии тараф домоне намонад
از برای دادخواهی طرف دامانی نماند
Муждаи боди саҳар бо гул намедонам чаҳ буд
مژده باد سحر با گل نمی دانم چه بود
ӣнқадар донам дурустӣ дар гиребонӣ намонад
اینقدر دانم درستی در گریبانی نماند
Ҷузи ҳавоси мо ки ҳар соъат ба ҷое ме равад
جز حواس ما که هر ساعت به جایی می رود
Чеҳраи офоқро зулф парешоне намонад
چهره آفاق را زلف پریشانی نماند
Бас ки хушкӣ дидам аз бахти сиёҳи хештан
بس که خشکی دیدم از بخت سیاه خویشتن
Соиб аз абри сияҳи умед боронӣ намонад
صائب از ابر سیه امید بارانی نماند