Ҳасанро пӯшида дар хат чун анбар карда анд
حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اند
Чашмаи ойӣнаро хаси пӯш ҷавҳар карда анд
چشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند
Хоксорони муҳаббатро ба чашм кам мубин
خاکساران محبت را به چشم کم مبین
Ганҷҳоро подшоҳони хок бар сар карда анд
گنج‌ها را پادشاهان خاک بر سر کرده‌اند
Раҳнавардоне ки аз худ роҳи берун барда анд
رهنوردانی که از خود راه بیرون برده‌اند
Хешро фориғи азин вазъ мукаррар карда анд
خویش را فارغ ازین وضع مکرر کرده‌اند
Рафтаам аз дасти берун то дарин дарёии талх
رفته‌ام از دست بیرون تا درین دریای تلخ
Устихонамро ба ширинӣ чу гавҳар карда анд
استخوانم را به شیرینی چو گوهر کرده‌اند
Ҷой ҳайрат нест ҷисми мо агар ҷон шуд зи ишқ
جای حیرت نیست جسم ما اگر جان شد ز عشق
Аҳли ҳиммати мумро бисёр анбар карда анд
اهل همت موم را بسیار عنبر کرده‌اند
Талхи комоне ки дандон бар ҷигар афшурда анд
تلخ‌کامانی که دندان بر جگر افشرده‌اند
Соғари тбхолаҳро пари об кавсар карда анд
ساغر تبخاله را پر آب کوثر کرده‌اند
Дар чунин дарёӣ безинҳор , мардум чун ҳубоб
در چنین دریای بی‌زنهار، مردم چون حباب
Бодбони киштии худ доман тар карда анд
بادبان کشتی خود دامن تر کرده‌اند
Орзӯии хоми мардумро ба дӯзах май барад
آرزوی خام مردم را به دوزخ می‌برد
Авдҳои хомро дар кор миҷмар карда анд
عودهای خام را در کار مجمر کرده‌اند
Аз вуҷӯди мо чунин тирааст дарёии ҳаёт
از وجود ما چنین تیره است دریای حیات
Моҳёни ин оби равшанро мукаддар карда анд
ماهیان این آب روشن را مکدر کرده‌اند
Сахти ҷонон бар ҳарири офият осӯда анд
سخت جانان بر حریر عافیت آسوده‌اند
Чун шарари равшандилон аз санг бистар карда анд
چون شرر روشندلان از سنگ بستر کرده‌اند
Нақди худро аз касолати нася май созанди халқ
نقد خود را از کسالت نسیه می‌سازند خلق
Хўдҳсобон ҳар нафасро субҳ маҳшар карда анд
خودحسابان هر نفس را صبح محشر کرده‌اند
Шуълаи рӯйон чун намегиранд дар як ҷои қарор
شعله‌رویان چون نمی‌گیرند در یک جا قرار
Синаи моро чаро ҳамчашм миҷмар кардаанд ?
سینهٔ ما را چرا همچشم مجمر کرده‌اند؟
Чанд дар зери фалак саргашта бошам , сӯхтам
چند در زیر فلک سرگشته باشم، سوختم
Вақти ҷамъии хуш ки дар гирдоб лангар карда анд
وقت جمعی خوش که در گرداب لنگر کرده‌اند
Заррае аз хори хори ишқи фориғ бол нест
ذره‌ای از خار خار عشق فارغ‌بال نیست
Не ба нохуни мӯрро аз ишқ шукр карда анд
نی به ناخن مور را از عشق شکر کرده‌اند
Аз суханҳои ту соиби сафҳаҳои содаи дил
از سخن‌های تو صائب صفحه‌های ساده‌دل
Домани худ чун садафи лабрез гавҳар карда анд
دامن خود چون صدف لبریز گوهر کرده‌اند