Аз мурувват нест манъи сӯфӣ аз зикри баланд

از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند

Меҳри хомӯшӣ дар оташ чун занад бар лаби сапанд ?

مهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟

Рӯҳи қудсӣ дар тани хокии чисон хомаш шавад ?

روح قدسی در تن خاکی چسان خامش شود؟

Ташти боми афтодаро овоз мебошад баланд

طشت بام افتاده را آواز می باشد بلند

Ихтиёрӣ нест ваҷду наъраи арбоби ҳол

اختیاری نیست وجد و نعره ارباب حال

Дар гусастани нолаи битобонаҳ май хезади збнд

در گسستن ناله بیتابانه می خیزد زبند

Ҳалқа зикраст , агар дар гоҳи ҳақро ҳалқа Эй аст

حلقه ذکرست، اگر در گاه حق را حلقه ای است

Помнаҳи зини ҳалқаи берун то шӯии иқболманд

پامنه زین حلقه بیرون تا شوی اقبالمند

намекунад мағшуши ҷавҳари сафҳаи ойӣна ро

می کند مغشوش جوهر صفحه آیینه را

Суфиёни соФдл аз илм расмӣ фориғанд

صوفیان صافدل از علم رسمی فارغند

Беҳаддӣ мумкин нагардад қатъи роҳи даври ишқ

بی حدی ممکن نگردد قطع راه دور عشق

Соликон восил намегирданд бе зикри баланд

سالکان واصل نمی گردند بی ذکر بلند

Аз фалохани санг бегардиш намегардад халос

از فلاخن سنگ بی گردش نمی گردد خلاص

Ҷони зиндонӣ ба ваҷд озод мегардад збнд

جان زندانی به وجد آزاد می گردد زبند

Ҷони алавӣ дар тани суфло чисон гирад қарор ?

جان علوی در تن سفلی چسان گیرد قرار؟

Сайди ваҳшӣ чун шавад осӯда дар дому каманд ?

صید وحشی چون شود آسوده در دام و کمند؟

Аз намад бар санг соиб мехӯрд дандони мор

از نمد بر سنگ صائب می خورد دندان مار

Ҳар ки шуд пашминаи пӯш озод гардад аз газанд

هر که شد پشمینه پوش آزاد گردد از گزند