То бурун омад ба сайри моҳи он мишкӣни каманд

تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند

Бар фалаки моҳи тамом аз ҳола шуд знорбнд

بر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند

Ваъдаи лутфу паёми бӯсае дар кор нест

وعده لطف و پیام بوسه ای در کار نیست

намекунад мактуби хушкии захми моро хушки банд

می کند مکتوب خشکی زخم ما را خشک بند

Срдмҳрии лозими чархи кабӯд афтода аст

سردمهری لازم چرخ کبود افتاده است

Барфи ҳаргиз кам намегардад азин кӯҳи баланд

برف هرگز کم نمی گردد ازین کوه بلند

эй ки май хоҳии броиӣ чун масеҳо бар фалак

ای که می خواهی برآیی چون مسیحا بر فلک

Нест ғайр аз рахнаи дили роҳи ин боми баланд

نیست غیر از رخنه دل راه این بام بلند

Аз таҳи дил гӯш кун эй оташи сӯзон , ки ман

از ته دل گوش کن ای آتش سوزان، که من

Дар бисоти зиндагии як нола дорам чун сапанд

در بساط زندگی یک ناله دارم چون سپند

Суҳбати некон , бидонро чун тавонад кард нек ?

صحبت نیکان، بدان را چون تواند کرد نیک؟

Талхӣ аз бодом натавонист беруни баради қанд

تلخی از بادام نتوانست بیرون برد قند

Сайлро хошок дар занҷир натавонад кашид

سیل را خاشاک در زنجیر نتواند کشید

Раҳравони ишқро дунё нагардад пои банд

رهروان عشق را دنیا نگردد پای بند

Зулфи соиб бар дили хўнбори ман раҳмӣ накард

زلف صائب بر دل خونبار من رحمی نکرد

Аз ғубори хати магари ин захм гардад хушки банд

از غبار خط مگر این زخم گردد خشک بند