Май намояди поикўбони дорро Мансури мо

می نماید پایکوبان دار را منصور ما

Токро оташ Аннан созад май пари зӯр ро

تاک را آتش عنان سازد می پر زور را

Ҳар сбкдстӣ наёрад нағма аз мо вокшид

هر سبکدستی نیارد نغمه از ما واکشید

Нохун шераст мизроби раги тнбўри мо

ناخن شیرست مضراب رگ طنبور ما

Кӣ ҳисорӣ метавонад сохт тӯфонро танур ?

کی حصاری می تواند ساخت طوفان را تنور؟

Нест мумкин хам барояд бо май пари зӯри мо

نیست ممکن خم برآید با می پر زور ما

Захми моро ҳар шикархандӣ наме орад ба шӯр

زخم ما را هر شکرخندی نمی آرد به شور

Бар намакдон қиёмат мезанад носури мо

بر نمکدان قیامت می زند ناسور ما

Гардани беҳудае аз давр мино ме кашад

گردن بیهوده ای از دور مینا می کشد

Гӯши моҳӣ май шуморади баҳрро махмури мо !

گوش ماهی می شمارد بحر را مخمور ما!

Гарчи перем , аз ҷавонони ҷаҳон хўшдл тарем

گرچه پیریم، از جوانان جهان خوشدل‌تریم

Хандаҳо бар субҳ дорад мӯӣ чун кофури мо

خنده ها بر صبح دارد موی چون کافور ما

Ақли ноқиси пардаи созу нағмаи мо пардаи сӯз

عقل ناقص پرده ساز و نغمه ما پرده سوز

Дасти кӯтаҳи дор эй моҳ аз шаби диҷўри мо

دست کوته دار ای ماه از شب دیجور ما

Кӯҳро аз Кебек месозад сбкрФтортр

کوه را از کبک می سازد سبکرفتارتر

Чун ба саҳрои рӯ наад девонаи пари шӯри мо

چون به صحرا رو نهد دیوانه پر شور ما

Дил чу равшан шуд , чароғи орият дар кор нест

دل چو روشن شد، چراغ عاریت در کار نیست

Софӣ шаҳдаст шамъи хонаи занбӯри мо

صافی شهدست شمع خانه زنبور ما

Хоксории пеши мо аз малики чини болотрст

خاکساری پیش ما از ملک چین بالاترست

Об аз зарф сафолин мехӯрд фағфури мо

آب از ظرف سفالین می خورد فغفور ما

Сахти ҷониҳост домангир , варна ҳар шарор

سخت جانی هاست دامنگیر، ورنه هر شرار

Ҷилваи барқ таҷаллӣ мекунад дар таври мо

جلوه برق تجلی می کند در طور ما

Рутбаи афкори мо соиби баланд афтода аст

رتبه افکار ما صائب بلند افتاده است

Кӣ расад ҳар кӯтаҳи андешӣ ба фикри даври мо ?

کی رسد هر کوته اندیشی به فکر دور ما؟