Ҳоҷати дом ва камандӣ нест дар тасхири мо

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

Гардиши чашмӣ буд баси ҳалқаи занҷири мо

گردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما

Мо хароб аз оби шамшер тағофул гашта ем

ما خراب از آب شمشیر تغافل گشته ایم

наме тавон кардан ба гирди домании таъмири мо

می توان کردن به گرد دامنی تعمیر ما

Аз айёри номаи мо дардмандон огаҳанд

از عیار نامه ما دردمندان آگهند

намешавад дар захми зоҳири ҷавҳари шамшери мо

می شود در زخم ظاهر جوهر شمشیر ما

Чун камон ҳар чанд мушт устихонӣ гашта ем

چون کمان هر چند مشت استخوانی گشته ایم

намешавад аз ҷавшани гардуни тарозуи тири мо

می شود از جوشن گردون ترازو تیر ما

Дили зи бими ғамза аз зулфаш намеояд бурун

دل ز بیم غمزه از زلفش نمی آید برون

Бештар дар парда шаб мечарад нахҷӣри мо

بیشتر در پرده شب می چرد نخجیر ما

Дар фазои хотири мо тир пайкон ме шавад

در فضای خاطر ما تیر پیکان می شود

Оҳ мегардад гиреҳ дар синаи дилгири мо

آه می گردد گره در سینه دلگیر ما

Манзили нақли макони мости авҷи ломакон

منزل نقل مکان ماست اوج لامکان

Водӣ имкон надорад арсаи шабгири мо

وادی امکان ندارد عرصه شبگیر ما

Аз хиҷолат чун нагардад тешаи Фарҳоди об ?

از خجالت چون نگردد تیشه فرهاد آب؟

Кӯҳро бардошт аз ҷои нолаи занҷири мо

کوه را برداشت از جا ناله زنجیر ما

Хоби мо бо хоби чашми ёр аз як парда аст

خواب ما با خواب چشم یار از یک پرده است

Ҳеҷ каси берун наме оради сар аз таъбири мо

هیچ کس بیرون نمی آرد سر از تعبیر ما

Ганҷҳо дар гӯшаи вайрони мо дар хок ҳаст

گنجها در گوشه ویران ما در خاک هست

Обрӯии саъйро гавҳар кунад таъмири мо

آبروی سعی را گوهر کند تعمیر ما

Дидан мо талхкомон талх созад ком ро

دیدن ما تلخکامان تلخ سازد کام را

Доя гуё дод аз пистони ҳанзали шери мо

دایه گویا داد از پستان حنظل شیر ما

Модар аз фарзанди ноҳамвор хиҷлат ме кашад

مادر از فرزند ناهموار خجلت می کشد

Хоки сар боло наёрад кард аз тақсири мо

خاک سر بالا نیارد کرد از تقصیر ما

Худ ҳам аз зулфи дарози хеш дарбанд балост

خود هم از زلف دراز خویش دربند بلاست

Як сараш бар гардани Юсуф буд занҷири мо

یک سرش بر گردن یوسف بود زنجیر ما

Ин ки соиби дасти мо аз доман ӯ кӯтаҳ аст

این که صائب دست ما از دامن او کوته است

Норасоиҳои иқболаст домангири мо

نارسایی های اقبال است دامنگیر ما