Аз дили сангини Лайлии каъба ҷон сохтанд

از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

Аз ғубори хотири маҷнӯн биёбон сохтанд

از غبار خاطر مجنون بیابان ساختند

Зулфи кофари кеш ӯ гардӣ ки аз домон фишонд

زلف کافر کیش او گردی که از دامان فشاند

Хокбозони иморат коФрстон сохтанд

خاکبازان عمارت کافرستان ساختند

Дар сари он зулфи ҷони олимӣ бар бод рафт

در سر آن زلف جان عالمی بر باد رفت

Об шуд дилҳо чу он чоҳ занхдон сохтанд

آب شد دلها چو آن چاه زنخدان ساختند

Даст шастанд аз ҳаёти худ ба оби зиндагӣ

دست شستند از حیات خود به آب زندگی

Нақди ҷони ҷамъӣ ки сарфи теғ ҷонон сохтанд

نقد جان جمعی که صرف تیغ جانان ساختند

Ҳар куҷои девонаеро дид аз ҷо ме равад

هر کجا دیوانه ای را دید از جا می رود

Шишаи дилро магар аз санг Тифлон сохтанд ?

شیشه دل را مگر از سنگ طفلان ساختند؟

намезанад мавҷи қиёмати синаҳои захми дор

می زند موج قیامت سینه های زخم دار

Зулфи мишкӣн киро дигар парешон сохтанд ?

زلف مشکین که را دیگر پریشان ساختند؟

Гиряи зиндонии афлок аз ҳам нгслд

گریه زندانی افلاک از هم نگسلد

Вой бар шамъӣ ки баҳр на шабистон сохтанд

وای بر شمعی که بهر نه شبستان ساختند

Хизрро захми намоёни гашти умри ҷовдон

خضر را زخم نمایان گشت عمر جاودان

Теғи сероби турои рӯзӣ ки урён сохтанд

تیغ سیراب ترا روزی که عریان ساختند

Дар либос душманӣ карданд бо мо дӯстӣ

در لباس دشمنی کردند با ما دوستی

Шӯри чашмоне ки доғи мо намакдон сохтанд

شور چشمانی که داغ ما نمکدان ساختند

Аз ҳўснокон ҳазар кун кин гуруҳ бе адаб

از هوسناکان حذر کن کاین گروه بی ادب

Мисрро бар Юсуф беҷурм зиндон сохтанд

مصر را بر یوسف بی جرم زندان ساختند

наме тавон домони буи гул гирифт аз дасти бод

می توان دامان بوی گل گرفت از دست باد

Вой бар ҷамъӣ ки вақти худ парешон сохтанд

وای بر جمعی که وقت خود پریشان ساختند

Ғофиланд аз дастгоҳи мӯри қонеъи зери хок

غافلند از دستگاه مور قانع زیر خاک

Танги чашмоне ки бо малик сулаймон сохтанд

تنگ چشمانی که با ملک سلیمان ساختند

Ваа чаҳ сайёдӣ ки аз саҳми ту шерони ҷаҳон

وه چه صیادی که از سهم تو شیران جهان

Ҳам зпҳлўӣ назор худ Нитсаатон сохтанд

هم زپهلوی نزار خود نیستان ساختند

Бар лаби дарёи зшўхии хайма чун тбхол зад

بر لب دریا زشوخی خیمه چون تبخال زد

Гавҳарамро дар садафи чандон ки пинҳон сохтанд

گوهرم را در صدف چندان که پنهان ساختند

Ҳамчуи мижгони солҳо дасти дуои бардоштам

همچو مژگان سالها دست دعا برداشتم

То маро бемуддао чун чашм ҳайрон сохтанд

تا مرا بی مدعا چون چشم حیران ساختند

Аҳли дил чун ноумед аз доман матлаб шуданд

اهل دل چون ناامید از دامن مطلب شدند

Ҳамчуи дасти ғунчаи соиб бо гиребон сохтанд

همچو دست غنچه صائب با گریبان ساختند