Дар сари пуршӯри мо то ранг савдо рехтанд

در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند

Лолаҳо паймонаи худро ба саҳро рехтанд

لاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند

Ман кашидам бе таъаммули бодаи Мансур ро

من کشیدم بی تأمل باده منصور را

Варна садбори ин май аз соғар ба мино рехтанд

ورنه صدبار این می از ساغر به مینا ریختند

Шуълаи шавқ маро шуд боли парвоз дигар

شعله شوق مرا شد بال پرواز دگر

Ҳар хасу хорӣ ки дар роҳ тамошо рехтанд

هر خس و خاری که در راه تماشا ریختند

Зарфи доғи оташини ишқ , гардунро набӯд

ظرف داغ آتشین عشق، گردون را نبود

Оқибати ин ташти оташ бар сар мо рехтанд

عاقبت این طشت آتش بر سر ما ریختند

Ҳар ки аз нахли таманнои рӯза Марям гирифт

هر که از نخل تمنا روزه مریم گرفت

Нақли анҷум дар гиребонаш чу исо рехтанд

نقل انجم در گریبانش چو عیسی ریختند

Кӯрии чашми ҳасудони бениш мо шуд зиёд

کوری چشم حسودان بینش ما شد زیاد

Ҳамчуи оташи хор агар дар дида мо рехтанд

همچو آتش خار اگر در دیده ما ریختند

Аз дўрнгиҳо ки пинҳон дошт даврон дар либос

از دورنگیها که پنهان داشت دوران در لباس

Ҷуръае дар домани гулҳои раъно рехтанд

جرعه ای در دامن گلهای رعنا ریختند

Рехти охири ғамзаи Юсуф ба теғи интиқом

ریخت آخر غمزه یوسف به تیغ انتقام

Мисрёни хӯнӣ ки дар ҷом Зулайхо рехтанд

مصریان خونی که در جام زلیخا ریختند

Бар сар ҳар хору хас чун мавҷ меларзад дилаш

بر سر هر خار و خس چون موج می لرزد دلش

Ҳар киро чун баҳр , гавҳар дар таҳ по рехтанд

هر که را چون بحر، گوهر در ته پا ریختند

Ҳиммати мо буд олӣ , варна дар рӯзи азал

همت ما بود عالی، ورنه در روز ازل

Ҳосили кунинро дар доман мо рехтанд

حاصل کونین را در دامن ما ریختند

Соиби он рӯзӣ ки ранги навбаҳорони хом буд

صائب آن روزی که رنگ نوبهاران خام بود

Дар қадаҳ чун лолаи моро дард савдо рехтанд

در قدح چون لاله ما را درد سودا ریختند