Ҳар ки бар дори фанои мардонаи пушт по занад

هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند

Чун сари Мансури меҳри хеш бар боло занад

چون سر منصور مهر خویش بر بالا زند

Пушти по бар ҷисм зад ҷон то ҳавоӣ ишқ кард

پشت پا بر جسم زد جان تا هوای عشق کرد

Ҷомаро бахшад ба соҳил ҳар ки бар дарё занад

جامه را بخشد به ساحل هر که بر دریا زند

Аз ки дигар ме тавон чашми навозиши доштан ?

از که دیگر می توان چشم نوازش داشتن؟

Чун таҷаллии санг бар ҳангома Мӯсо занад

چون تجلی سنگ بر هنگامه موسی زند

Кунад созад теғи душманро сипар андохтан

کند سازد تیغ دشمن را سپر انداختن

Баҳр дар шӯриш буд то ғарқаи даст ва по занад

بحر در شورش بود تا غرقه دست و پا زند

Домани дашти қаноати боғу бустон ман аст

دامن دشت قناعت باغ و بستان من است

Май тапамгар гул касе бар хори ин саҳро занад

می تپم گر گل کسی بر خار این صحرا زند

Бар наёяд дӯзахи сӯзон ба рӯй сахти мо

بر نیاید دوزخ سوزان به روی سخت ما

Тоъати моро магари эзад ба рӯй мо занад

طاعت ما را مگر ایزد به روی ما زند

Чун қалами шқ дар сари Фарҳоди сангин дил фитод

چون قلم شق در سر فرهاد سنگین دل فتاد

Ин сазои он ки ноҳақи теша бар хоро занад

این سزای آن که ناحق تیشه بر خارا زند

Ишқу таъмири дили ошиқ , чаҳ умедаст ин ?

عشق و تعمیر دل عاشق، چه امیدست این؟

Бахя чун сайлоб бар чоки дил дарё занад ?

بخیه چون سیلاب بر چاک دل دریا زند؟

Сар ба як болин фурӯ ноед ғаюронро , магар

سر به یک بالین فرو ناید غیوران را، مگر

Дори дигари ишқ аз баҳри фаноӣ мо занад

دار دیگر عشق از بهر فنای ما زند

Калаки гавҳари бори соиб чун гҳрризӣ кунад

کلک گوهر بار صائب چون گهرریزی کند

Гӯшҳо чун гӯши моҳии ғӯта дар дарё занад

گوشها چون گوش ماهی غوطه در دریا زند