Ташна хӯн кард мастии чашми фаттони туро

تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ ترا

Хоб сангин шуд Фсонии теғи мижгони туро

خوابِ سنگین شد فسانی تیغِ مژگانِ ترا

Ин латофат нест ҳаргизи миваи фирдавс ро

این لطافت نیست هرگز میوهٔ فردوس را

наме тавон хӯрдан ба лаби себи занхдони туро

می‌توان خوردن به لب سیبِ زنخدانِ ترا

Ҳалқаҳо дар гӯши сарв аз тавқ қамарӣ ме кашад

حلقه‌ها در گوشِ سرو از طوقِ قمری می‌کِشد

Гар ба гулшан раҳ фитад сарви хиромони туро

گر به گلشن ره فتد سروِ خرامانِ ترا

Дидаи шабнам ки дар пероҳани гул муҳаррам аст

دیدهٔ شبنم که در پیراهنِ گل محرم است

Ҳалқаи берун дар бошад гулистони туро

حلقهٔ بیرونِ در باشد گلستانِ ترا

Чун набошам чашм бар роҳи насими илтифот ?

چون نباشم چشم بر راهِ نسیمِ التفات؟

Ман ки прўрдм ба оби чашм , райҳони туро

من که پروردم به آبِ چشم، ریحانِ ترا

Қадари ман ин бас ки чун абри баҳор аз оби чашм

قدرِ من این بس که چون ابرِ بهار از آبِ چشم

Тоза дорам хори девори гулистони туро

تازه دارم خارِ دیوارِ گلستانِ ترا

Гарчи афкори ту соиби сар ба сар санҷида аст

گرچه افکارِ تو صائب سر به سر سنجیده است

Ин ғазал машҳур хоҳад кард девони туро

این غزل مشهور خواهد کرد دیوانِ ترا