Тан ба беморӣ диҳад чашмаши паии тасхири мо

تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

Ланг созад хешро оҳӯии оҳӯгири мо

لنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما

Хонаи мо дар раҳи сайлоби ашк афтода аст

خانه ما در ره سیلاب اشک افتاده است

Ҳайф аз авқотӣ ки гардад сарф дар таъмири мо

حیف از اوقاتی که گردد صرف در تعمیر ما

Роҳи зулф ӯ ба тай кардан намеояд ба сар

راه زلف او به طی کردن نمی آید به سر

Варна кӯтоҳӣ надорад турраи шабгири мо

ورنه کوتاهی ندارد طره شبگیر ما

Об мегирдем агар бар рӯй мо ореи гуноҳ

آب می گردیم اگر بر روی ما آری گناه

Бигузар эй пери Муғони дониста аз тақсири мо

بگذر ای پیر مغان دانسته از تقصیر ما

Хоки роҳи ингору дарди ҷуръае бар мо бирез

خاک راه انگار و درد جرعه ای بر ما بریز

Гирди хиҷлатро башу аз чеҳраи тақсири мо

گرد خجلت را بشو از چهره تقصیر ما

Ҳамчуи захми тоза хӯн гардад равон аз ҷӯии шер

همچو زخم تازه خون گردد روان از جوی شیر

Бесутунро бар камар ояд агар шамшери мо

بیستون را بر کمر آید اگر شمشیر ما

Бас ки соиб шуд хато аз сайд ва бар хоро нишаст

بس که صائب شد خطا از صید و بر خارا نشست

Хандаи дандон намо зад арра бар шамшери мо

خنده دندان نما زد اره بر شمشیر ما

Хониш
ғзл шморҳ 251 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇