Ҷоми холии ғӯта дар хам бемуҳобо ме занад
جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند
Абр чун беоб шуд бар қалб дарё ме занад
ابر چون بی‌آب شد بر قلب دریا می‌زند
Дар заволи хеш чун хуршед май сӯзади нафас
در زوال خویش چون خورشید می‌سوزد نفس
Меҳри худ аз номҷўёни ҳарки боло ме занад
مهر خود از نامجویان هرکه بالا می‌زند
намекунад таии роҳи чандини соларо дар як қадам
می‌کند طی راه چندین‌ساله را در یک قدم
Роҳи паймое ки пушти по ба дунё ме занад
راه‌پیمایی که پشت پا به دنیا می‌زند
Чун хурӯс бемаҳал бар теғ май молади гулӯ
چون خروس بی‌محل بر تیغ می‌مالد گلو
Ҳарки дар базми бузургони ҳарф беҷо ме занад
هرکه در بزم بزرگان حرف بی‌جا می‌زند
Дар дили ширин ба зӯр даст натавон ҷой кард
در دل شیرین به زور دست نتوان جای کرد
Теша бе ҷои кӯҳкан бар санг хоро ме занад
تیشه بی‌جا کوهکن بر سنگ خارا می‌زند
Бохти сари зулфи Аёз аз саркашӣ бо хусравон
باخت سر زلف ایاز از سرکشی با خسروان
Дили сияҳ бар давлати худ оқибат по ме занад
دل‌سِیَهْ بر دولت خود عاقبت پا می‌زند
Беқарорӣ дар ҳарими васли ошиқро ба ҷост
بی‌قراری در حریم وصل عاشق را به جاست
Мавҷ , печу тоб дар оғӯш дарё ме занад
موج، پیچ و تاب در آغوش دریا می‌زند
Ҳарки бардорад ба дӯш аз бурдбории бори халқ
هرکه بردارد به دوش از بردباری بار خلق
Сина чун киштӣ ба дарё бемуҳобо ме занад
سینه چون کشتی به دریا بی‌محابا می‌زند
Сӯхти маҷнӯни марои савдоу ишқи сангдил
سوخت مجنون مرا سودا و عشق سنگدل
Ҳамчунон бар оташами домон саҳро ме занад
همچنان بر آتشم دامان صحرا می‌زند
намекунад забти нафас дар зери оби зиндагӣ
می‌کند ضبط نفس در زیر آب زندگی
Соиб аз теғи шаҳодати ҳаркии сар вомӣ занад
صائب از تیغ شهادت هرکه سر وامی‌زند